خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری، نیایش امام حسین علیه السلام(۱۲)

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری، نیایش امام حسین علیه السلام(۱۲) – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری، نیایش امام حسین علیه السلام(۱۲) شامل ۲۷ اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری، نیایش امام حسین علیه السلام(۱۲):

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری، نیایش امام حسین علیه السلام(۱۲) به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری، نیایش امام حسین علیه السلام(۱۲) به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری، نیایش امام حسین علیه السلام(۱۲) با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری، نیایش امام حسین علیه السلام(۱۲) با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری، نیایش امام حسین علیه السلام(۱۲) با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری، نیایش امام حسین علیه السلام(۱۲) را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری، نیایش امام حسین علیه السلام(۱۲) :

۸۱ الهی انت الغنی بذاتک ان یصل الیک النفع منک فکیف لا تکون غنیا عنّی؟

الهی، تو بی نیازتر از آن هستی که سودی از خود تو به تو برسد؛ کجا مانده که سودی از طرف من به تو عاید گردد؟

رضایت و آرامش، پدیده هایی هستند که معلول برآورده شدن خواسته ها و احتیاج های موجود می باشند.

این خود مستلزم آن است که آن موجود، احتیاج به برآورده شدن موضوع خواهش و رغبت دارد؛ خواه برآورده شدن آن احتیاج از ناحیه خود آن موجود بوده باشد و خواه از طرف دیگری. ذات

پاک پروردگار ما، منزه تر از آن است که احتیاجی به موضوعی داشته باشد، یا آن را بخواهد، و در صورت برآورده شدن، رضایت و آرامش حاصل نماید.

اینک، با این برهان به استغنای مطلق تو، به احتیاج و مستمندی خود پی می برم و احساس می کنم که نتیجه هرگونه سعی و کوشش من، به خود من عاید خواهد گشت، و کوچک ترین تأثیری به مقام شامخ تو نخواهد داشت.

۸۲ الهی انّ القضاء و القدر یمینی و انّ الهوی بوثآئق الشهوه اسرنی فکن انت النصیر لی حتی تنصرنی و تبصّرنی و اغننی بفضلک حتی استغنی بک عن طلبی.

پروردگارا! قضا و قدر به آرزوها وادارم می کند، هوی و هوس با طناب های مستحکم شهوات اسیرم نموده است. یاورم باش تا یاری ام کنی و بینایی ام بخشی. با فضل و احسانت مستغنی ام فرما، تا از هر گونه خواهش و سؤال از دیگران بی نیاز گردم.

حلقه های سلسله پیوسته موجودات که قلمرو قضا و قدر می باشند، در درونم ایجاد آمال و آرزوها می کنند.

می گویم: فردا روی آن عوامل مشخص به مرادم خواهم رسید.

می گویم: اگر فلان کار را انجام بدهم، به طور جزم، مقاصد مطلوبم را به دست خواهم آورد.

قضایایی که در گذشته باعث موفقیتم شده بود، مشابه آنها را در آینده تصور نموده، همان عوامل را دوباره وسیله ای برای رسیدن به مقصود به حساب می آورم.

چه آرزوهای دور و دراز، و چه آمال عملی نشدنی که در مغزم نمی پرورانم.

هزاران افسوس که هرگز به خود نمی آیم، ولو برای یک بار با خود نمی گویم:

دلت خانه آرزو گشته است و زهر است آرزو

زهر قاتل را چرا دل همی معجون کنی

ناصر خسرو

آخر چرا بنشینم و منتظر جریان سلسله قضا و قدر بوده باشم؟

چرا به امید انکه یکی از حلقه های این زنجیر، روزی به مراد من کمک خواهد شد، به زانو بنشینم تا آسیاب حوادث خردم نماید؟ و مخالف قضا و قدر که زندگی با تلاش در زیر این چادر پهناور می باشد، اصرار بورزم؟

این من هستم که با کوشش و فعالیت خود، سرنوشت قضا و قدر را تا آنجا که مربوط به فعالیت اختیاری من است، تعیین کنم.

قناعت کردن، به آرزو و نشستن در انتظار جریان حوادث، همانند آن کسی است که در سیل گاه مخوف بنشیند و بگوید: هنگامی که سیل خروشان به جریان افتد و به سوی من سرازیر شود، تخته پاره ای با خود خواهد آورد و من روی آن تخته پاره آرام گرفته و نجات پیدا خواهم کرد.

اگر من عاقل باشم و اگر به موقعیت وجودی خود، حقیقتا آگاه بوده باشم، از آن سیل گاه بیرون می روم و قضا و قدر خود را مأمنی دور از سیل گاه بنیان کن قرار می دهم.

آه، که از یک طرف به امید قضا و قدر نشسته و از طرف دیگر طناب های مستحکم شهوات، آنچنان اسیرم کرده است که نمی توانم آزاد بیندیشم و آزاد عمل نمایم.

خداوندا! این منم با این آرزوهای دور و دراز، این منم اسیر بند شهوت حیوانی، نمی دانم چرا این اندازه از واقعیات می گریزم؟ نمی دانم چرا اکثر دوران عمرم را بدون رعایت اصول واقعی بود و نمود سپری می کنم؟

فرداست که پیک اجل از درم در آید و قاصد مرگ، گریبان وجودم را بگیرد و گرد و غبار وجودم را در صحرای نیستی به هوا بپاشد و استخوان های پوسیده ام، اسباب بازیچه روستابچگانی که با گاوآهن خود زمین را متلاشی می کنند، بوده باشم. یاری ام کن، یاورم باش، بینایی ام ببخش. پیش از آن که این چند روزه محدود سرآید، به ارزش موقعیت انسانی ام آشنایم فرما.

ما نمی خواهیم غیر از دیده ای

دیده تیزی، گشی، بگزیده ای

مولوی

۸۳ انت الذی اشرقت الانوار فی قلوب اولیآئک حتی عرفوک و وحّدوک و انت الذی ازلت الاغیار عن قلوب احبآئک حتی لم یحبوا سواک و لم یلجئوا الی غیرک.

خداوندا! تویی که انوار ربوبی خود را در دل های اولیای خود فروزان نمودی تا این که تو را شناختند. و تویی که