خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Narrative as Virtual Reality: Immersion and Interactivity in Literature and Electronic Media (Parallax: Re-visions of Culture and Society)

توضیحاتی در مورد کتاب

آیا تفاوت معناداری در نگرش بین غوطه ور شدن در یک بازی و غوطه ور شدن در یک فیلم یا رمان وجود دارد؟ فناوری نوظهور واقعیت مجازی چه امکانات جدیدی برای بازنمایی ارائه می دهد؟ همانطور که ماری-لور رایان در روایت به مثابه واقعیت مجازی نشان می‌دهد، پرسش‌هایی که توسط فناوری‌های تعاملی جدید مطرح می‌شوند، پیش‌آمده‌ها و بازتاب‌های خود را در سنت‌های ادبی و هنری قبل از الکترونیک دارند. رایان ادعا می‌کند که قبلاً فرهنگ ایده‌آل‌های همهجانبه – برای مثال گم شدن در یک کتاب خوب – ما در حال تبدیل شدن به فرهنگی هستیم که بیشتر به تعامل‌گرایی توجه می‌کند. روایت به عنوان واقعیت مجازی با رویکرد به ایده واقعیت مجازی به عنوان استعاره ای برای هنر کل، مفاهیم غوطه وری و تعامل را برای توسعه پدیدارشناسی خواندن به کار می گیرد. تحلیل رایان هم روایت‌های ادبی سنتی و هم ژانرهای متنی جدیدی را در بر می‌گیرد که با انقلاب الکترونیکی چند سال گذشته امکان‌پذیر شد، مانند ابرمتن، فیلم‌های تعاملی و درام، هنر نصب دیجیتال و بازی‌های نقش‌آفرینی رایانه‌ای. در میان فصل‌های کتاب چندین «میان‌آهن» وجود دارد که منحصراً بر هر یک از متون ادبی کلیدی تمرکز می‌کنند که آنچه را که ما اکنون «واقعیت مجازی» می‌نامیم، از جمله متون بودلر، هویسمانس، ایگناتیوس دو لویولا، کالوینو، و داستان‌های علمی تخیلی را پیش‌بینی می‌کنند. نویسنده نیل استفنسون، یا تلاش‌های اخیر برای تولید اشکال هنری تعاملی، مانند فرامتن “رمان” دوازده آبی، اثر مایکل جویس، و من مرد تو هستم، یک فیلم تعاملی. همانطور که رایان به سرنوشت الگوهای روایی سنتی در فرهنگ دیجیتال توجه می کند، یکی از موضوعات اصلی در نظریه ادبی مدرن را مورد بررسی قرار می دهد – تقابل بین خوانش احتمالاً منفعلانه ای که توسط جهانی که متن آن را نشان می دهد، و خوانشی فعال و ساختارشکن که جهان را نشان می دهد. به صورت تخیلی در خلق متن شرکت می کند.