خرید و دانلود نسخه کامل کتاب The Diving Bell and the Butterfly: A Memoir of Life in Death by Jean-Dominique Bauby and Jeremy Leggatt

آنتونی رابینز میگه : من در 40 سالگی به جایی رسیدم که برای رسیدن بهش 82 سال زمان لازمه و این رو مدیون کتاب خواندن زیاد هستم.

نویسنده: Jean-Dominique Bauby and Jeremy Leggatt

A celebration of the liberating power of consciousness—a triumphant book that lets us witness an indomitable spirit and share in the pure joy of its own survival.

In 1995, Jean-Dominique Bauby was the editor-in-chief of French Elle, the father of two young childen, a 44-year-old man known and loved for his wit, his style, and his impassioned approach to life. By the end of the year he was also the victim of a rare kind of stroke to the brainstem.

After 20 days in a coma, Bauby awoke into a body which had all but stopped working: only his left eye functioned, allowing him to see and, by blinking it, to make clear that his mind was unimpaired. Almost miraculously, he was soon able to express himself in the richest detail: dictating a word at a time, blinking to select each letter as the alphabet was recited to him slowly, over and over again. In the same way, he was able eventually to compose this extraordinary book.

By turns wistful, mischievous, angry, and witty, Bauby bears witness to his determination to live as fully in his mind as he had been able to do in his body. He explains the joy, and deep sadness, of seeing his children and of hearing his aged father’s voice on the phone. In magical sequences, he imagines traveling to other places and times and of lying next to the woman he loves. Fed only intravenously, he imagines preparing and tasting the full flavor of delectable dishes. Again and again he returns to an “inexhaustible reservoir of sensations,” keeping in touch with himself and the life around him.

Jean-Dominique Bauby died two days after the French publication of The Diving Bell and the Butterfly. This book is a lasting testament to his life.

توضیحات فارسی در مورد کتاب (ترجمه ماشینی)

جشنواره‌ای از قدرت رهایی‌بخش آگاهی — کتابی پیروزمندانه که به ما اجازه می‌دهد شاهد روحیه‌ای سرسخت و با اشتراک در شادی خالص بقا آن باشیم.

در سال ۱۹۹۵، ژان-دومینیک بوبی سردبیر مجله «الل» فرانسه بود، پدر دو فرزند جوان، مردی ۴۴ ساله که به خاطر هوش، سبک زندگی و رویکرد پرشورش به زندگی شناخته شده و دوست داشتنی بود. تا پایان آن سال، او همچنین قربانی نوعی نادر از سکته مغزی به نخاع مغز شد.

پس از ۲۰ روز کما، بوبی بیدار شد و در بدنی که تقریباً کار نمی‌کرد، بیدار شد: فقط چشم چپش کار می‌کرد، به او اجازه می‌داد ببیند و با چشمک زدن، نشان دهد که ذهن او سالم است. تقریباً معجزه‌آسا، او به زودی قادر بود خود را با جزئیات غنی بیان کند: یک کلمه در هر بار، چشمک زدن برای انتخاب هر حرف در حالی که الفبا به آرامی برایش تکرار می‌شد. به همین ترتیب، او در نهایت توانست این کتاب فوق‌العاده را بنویسد.

با نوبت‌های اندوهگین، شیطنت‌آمیز، خشمگین و بامزه، بوبی شاهد اراده‌اش برای زندگی به همان اندازه‌ای است که قبلاً در بدنش می‌کرد. او شادی و غم عمیق دیدن فرزندانش و شنیدن صدای پدرش در تلفن را توضیح می‌دهد. در توالی‌های جادویی، او به سفر به مکان‌ها و دوران‌های دیگر و در کنار زنی که دوستش دارد، تصور می‌کند. تنها از طریق تزریق وریدی تغذیه می‌شد، او تصور می‌کرد که غذاهای لذیذ را آماده و طعم واقعی آن‌ها را بچشد. بارها و بارها به «مخزن بی‌پایان احساسات» بازمی‌گردد، با خود و زندگی اطرافش در تماس است.

ژان-دومینیک بوبی دو روز پس از انتشار فرانسوی «زنگه دریایی و پروانه» درگذشت. این کتاب گواهی دائمی بر زندگی اوست.