خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل راه شکست غول اعتیاد

آنتونی رابینز میگه : من در 40 سالگی به جایی رسیدم که برای رسیدن بهش 82 سال زمان لازمه و این رو مدیون کتاب خواندن زیاد هستم.

در افکار عمومی و در میان همه مردم عقیده بر این است که هیچ بازگشتی برای افراد معتاد وجود ندارد چون در اعتیاد در کل بدن حتی استخوانهای او نفوذ کرده و مؤثر واقع شده و لذا ترکش خیلی دشوار شده و بلکه غیرممکن می باشد.

این تحلیل و ارزیابی هرگز نمی تواند یک واقعیت باشد چون با فرمولهای علمی، و دلایل عقلی، و خصوصا با نظر دینی، هماهنگی ندارد. عدم توجه به کلمه (اعتیاد) آنها را به چنین تحلیل وادارشان کرده است در حالیکه اعتیاد چنانچه قبلا هم گفته شد یک مسئله روانی است که از تکرار نمودن یک کاری، برای نفس حاصل می شود. همانطوری که نفس با تکرار نمودن عملی به آن معتاد می شود با تغییر دادن و جایگزین ساختن آن نیز، اعتیادش عوض می گردد و نباید غیر از این را در مورد نفس، و اعتیادهایش قبول کرد چون واقعیت همین است و از احادیث و سخنان کارشناسان الهی و افرادی در این مسائل تحقیق می کنند، روشن می گردد مسئله پیدا کردن انسان، همان تکرار عملی اعم از خوردنیها نوشیدنیها، دود و دم، شهوت رانی، و یا چشم چرانی، زنا و فحشا می باشد و جالب این است که نفس به هر چه عادت کرده همان را می خواهد و هیچ چیز حتی مشابه آن را هم قبول نمی کند و اگر رنگ و مزه چیزی در اعتیاد دخالت داشته باشد نفس معتاد تا آن را تایید ننماید این کار جای عادتش را پر نخواهد کرد. بنابراین همان حالت نفس که به اعتیاد تعبیر می کنیم با تصمیم انسان مجددا عوض می شود و عادت دیگری جانشین آن می گردد.

نکات زیر را باید در زمینه ترک عادت مد نظر داشته باشیم:

۱- همانطوری که عادت یافتن بعد از چند بار تکرار و ادامه دادن و علاقمندی انجام می شود در کنترل و یا ترک آن هم باید همه اینها بوده باشند.

۲- همانطوری که در آغاز این عمل می گفتید که من هرگز معتاد نخواهم شد ولی الان از نزدیک می بینی که یک عادتی خودش را بر شما تحمیل کرده و در زیر فشار قرار میدهد. و الان باید این جمله (که من هرگز نمی توانم ترک کنم) در هم بکوبید و خودتان را از ضعف و ناتوانی بیرون به کشید و بعد از مدت خیلی کوتاه، از نزدیک خواهید دید، که اعتیادتان عوض شده و چندان فشاری بر شما وارد نمی کند.

۳- عادتها را به استخدام خود در آوردیم و هرگز مستخدم آنها نباشیم یعنی اعتیاد ما را در مسیر تاریک و ظلمانی و در جهان تخیل و بیهوشی و افتادن در گوشه ای از منزل و یا در کنار منقل و یا میز نوشابه های الکلی، یا در محیطهای زنا و فحشا و. … وارد نکند که ضمن از دست دادن لحظه های عمر، مورد تنفر همگان می شویم بلکه باید به مقداری که در فعالیت و کارهای زندگی و روابط خانوادگی و اجتماعی ما اثر منفی ایجاد نکند کاهش داد تا خودمان بفهمیم که چکاری انجام دهیم و نتیجه آن چه خواهد بود!؟