خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل تصور صحیح یا ناصحیح از موارد جواز غیبت

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تصور صحیح یا ناصحیح از موارد جواز غیبت :

گاه انسان به اشتباه غیبت کردن خود را از موارد جواز غیبت می پندارد، در حالی که این گونه نبوده، رفتار او حرام است که از آن جمله می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

۱ – رضایت کسی که درباره او غیبت می شود:

رضایت یا عدم رضایت انسان از این که عیوب او گفته شود، هیچ نقشی در اصل غیبت نداشته، حرمت و گناه غیبت را برطرف نمی کند. راضی بودن کسی که از او غیبت می شود، موجب جواز غیبت نمی شود.

باید توجه داشت که رضایت انسان در بازگو شدن عیوبش، با تجاهر به گناه متفاوت است؛ زیرا ممکن است آن شخص با غیبت کننده رابطه شخصی یا حتی عاطفی داشته باشد؛ ولی حاضر نباشد آن عمل را پیش هر کسی انجام دهد که در این صورت در انجام گناه بی باک نیست؛ پس تعریف متجاهر به فسق، شامل او نمی شود و غیبت از او حرام است.

۲ – آگاهی قبلی شنونده غیبت از عیب کسی که از او غیبت شده:

اگر غیبت کننده، عیب و نقص فردی را نزد کسی که از آن آگاه است بیان کند، این رفتار، غیبت به شمار رفته، حرام است. آگاهی شنونده غیبت از عیب کسی که از او غیبت می شود، موجب جواز غیبت او نیست؛ زیرا مقصود از دانستن و آشکار بودنی که حرمت غیبت را برطرف می کند، دانستن شخصی نیست؛ بلکه منظور، معروف بودن و اشتهار عرفی است؛ به این معنا که اگر کسی عیب و نقصی داشته و این عیب نزد همگان معروف باشد، آن گاه بیان عیب او غیبت به شمار نمی رود؛ زیرا عیب او شهرت عرفی دارد؛ البته منظور از شهرت عرفی این نیست که همه مردم بدون استثناء از عیب او آگاه باشند؛ بنابراین، غیبت فقط در مورد نقصی که معروف است، اشکال ندارد؛ به شرط این که شنوده، آن نقص را بداند؛ ولی اگر نداند، این هم حرام خواهد بود.

اموری که به موارد جواز غیبت ملحق می شوند

موارد دیگری هم وجود دارند که غیبت در آن ها جایز است. این موارد از موارد استثنا شده غیبت در روایات نیستند و جواز آن ها از برخی ضوابط کلی فقهی به دست می آید:

۱ – نصیحت مستشیر

[۱]

:

در مواردی که باز نگفتن عیب و نقص کسی مایه گرفتاری و دردسر مؤ من دیگری شود و مفسده بزرگی به بار می آورد، بحث تزاحم اهم و مهم پیش می آید به این معنا که انسان میان امری مهم و امری مهم تر قرار می گیرد که به حکم عقل، باید مهم تر را مقدم بدارد.

در چنین حالی، گاه مصلحت گفتن عیب، از مفسده نگفتن آن بیش تر است که در این صورت، غیبت جایز می شود؛ همانند بیان عیب های کسی که به خواستگاری دختر مؤ منی رفته است. در این جا اگر از فردی که به طور کامل از وضعیت خواستگار آگاه است، تحقیق، و از او درخواست مشورت کند، غیبت از خواستگار جایز می شود؛ زیرا در این جا مساءله نصیحت کسی که خواهان مشورت است، پیش می آید.

نصیحت به معنای خیرخواهی است و فرد غیبت کننده هم در واقع خیر شخص مستشیر را می خواهد؛ یعنی اگر خواستگار، انسان منحرف و منحطی باشد یا عیب های جسمی و روحی داشته باشد، نباید سبب