خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Physical Rehabilitation of Paralysed Facial Muscles: Functional and Morphological Correlates

توضیحاتی در مورد کتاب



نویسنده با استفاده از یک رویکرد ترکیبی مورفو-عضلانی دریافت که عصب دهی اتصال عصبی-عضلانی (NMJ) عاملی حیاتی برای بازیابی عملکرد پس از قطع و بخیه زدن عصب صورت است. از آنجایی که پلی عصب وابسته به فعالیت است و می توان آن را دستکاری کرد، نویسنده سعی کرد با تحریک الکتریکی یا با ماساژ بافت نرم یک درمان بالینی امکان پذیر طراحی کند. ابتدا تحریک الکتریکی روی عصب صورت قطع شده یا عضلات فلج صورت اعمال شد. هر دو روش عملکرد موتور ارتعاشی را بهبود ندادند (تجزیه و تحلیل حرکت مبتنی بر ویدیوی هم زدن)، نتوانستند عصب دهی را کاهش دهند و حتی تعداد NMJ عصب‌شده را به یک پنجم مقادیر نرمال کاهش دادند. در مقابل، نوازش ملایم عضلات ویبریسیال فلج شده با دست منجر به بازیابی کامل هم زدن شد. این تحریک دستی به تامین حسی دست نخورده اهداف عضلانی عصب‌کشی شده بستگی دارد و همچنین پس از آناستوموز هیپوگلاسال-صورت، پس از پیوند عصب بین‌پوزیشنال، زمانی که به عضله چشمی چشمی و پس از برش و بخیه زدن عصب هیپوگلاسال اعمال می‌شود، موثر است. از این نتایج نویسنده نتیجه می گیرد که تحریک دستی یک روش غیر تهاجمی با پتانسیل فوری برای توانبخشی بالینی پس از بازسازی عصب صورت است.