خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Poéticas discursivas andinas: desplazamiento, escisión y racionalidad mítica. Una introducción a la narrativa de Macedonio Villafán

توضیحاتی در مورد کتاب

که در روایت معاصر آند گنجانده شده است، اهمیت شخصیت مقدونیه
ویلافان در چارچوب ادبیات آنکاشینا، حداقل دو جنبه دارد. از یک سو، ویلافان، انیماتور ثابت آثار ادبی هوآراچینو، زندگی فرهنگی پایتخت آنکش، از طریق مقالات پراکنده در انواع مختلف، روند ادبیات منطقه‌ای کشینا را بازتاب داده است. n rnمجله‌ها، و همچنین از مجموعه‌ای به یاد ماندنی درباره شعر آنکش (عشق و برف. گزیده‌ای شاعرانه از منطقه آنکش-شاوین). علاقه
که همچنین مسیرهای خود را در کاوش و مطالعه سنت شفاهی Callejón
de Huaylas پیدا کرده است. و اخیراً، پیش‌گفتارهای او برای نویسندگان اخیر، به‌ویژه از صحنه ادبی هوآراچینو، که در آن به طور انتقادی به تولید خلاقانه نسل‌های جوان نویسندگان آنکاشینو نزدیک شده است، و مطمئناً پایه‌های لازم برای درک را ایجاد کرده است.
جهت های جدید ادبیات Ancashina-Huaracina. از سوی دیگر، علاوه بر پژوهشگری و توجه به روند ادبی منطقه ای و ملی – شایان ذکر است که نویسنده با مطالعه نویسندگانی مانند خوزه ماریا آرگوداس، سزار والهو و خولیو به این حوزه آخر نیز پرداخته است. رامون
ری بیرو، در میان دیگران—ویلافان برونکانو نویسنده ای تحسین برانگیز است که مشارکت های روایی او، به طور خاص، در خط آنکاشینا و روایت ملی درک می شود که مسیرهای جهان آند را از منظری به روز می کند. از طریق داستان، یک حساسیت بومی قوی، که، قطعا، به عنوان پویا، مدرن درک می شود. کافی است به برخی از متون او فکر کنیم
برای تأیید آنچه اشاره شد: داستان برنده جایزه “Apu
kolkijirka” (جایزه ملی داستان کچوا
1997) یا مجموعه پر انرژی. داستان‌های Los niños
de Hilario (1998) و همچنین داستانی به یاد ماندنی مانند «فرستاده خدا پاچاکاماک» (2009). rnتاکنون مطالعات خاصی در متون و/ o
جنبه های خاص کار او انجام شده است. رویکرد به یکپارچگی جهان‌های او، به این معنا، از طریق مطالعه نظام‌مند، علاوه بر گستره‌ی قلمروی آن، برای درک کار روایی ویلفان در درون ادبیات کشش ضروری بود. در ادبیات ملی کتابی که در دست داریم: شعرهای گفتمانی آند: جابه‌جایی، بریدن و عقلانیت اسطوره‌ای، اثر آلخاندرو مائوتینو گیلن، با هدف رفع این فقدان است، بنابراین، این متن اولین مطالعه نظام‌مند آثار نویسنده تاریکینو را تشکیل می‌دهد. پیشنهاد محقق ادبی رویکردی دقیق به کل اثر روایی ویلفان برونکانو از منظری ایجاد می‌کند که در وهله اول این را در یک فرآیند اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و ادبی درک می‌کند. مهمتر از همه، منطقه ای است. مائوتینو پس از بررسی این رابطه ثمربخش بین ادبیات و جامعه، در فصل اول، «خوانش‌های انتقادی در مورد 10 /خورخه تران مورولی/ اثر روایی Macedonio Villafán» نقشه‌برداری می‌کند. انتقادات پیرامون نوشته او
برای ایجاد تعادل
نتیجه گیری از آن. از طریق خوانش متفکرانه مطالعات قبلی توسط نویسندگانی مانند سزار ایتیر، سانتیاگو لوپز، ماگوینیا، گونزالو اسپینو، اولیسز زوالوس، از جمله، سه محور را ایجاد می‌کند که رویکردهای مختلف را خلاصه می‌کند. اثر راوی آنکاشینو:
1) «تأیید موجودیت و فرهنگ بومی از شناسایی و تأیید هویت»؛ 2) تمرکز بر “صدای موضوع بیان کننده
[…] و مکان بیان”؛ و 3) “ماهیت
زبان مورد استفاده”.