خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Complementary Approaches for Using Ecotoxicity Data in Soil Pollution Evaluation

توضیحاتی در مورد کتاب

ارزیابی کیفیت خاک معمولاً بر حفاظت از سلامت انسان به عنوان هدف اصلی متمرکز شده است. اخیراً معیارهایی برای حفاظت از اکوسیستم ها گنجانده شده است و تجزیه و تحلیل های اکوتوکسیکولوژیکی برای تخمین خطر گیرنده های اکولوژیکی مرتبط با آلاینده ها در خاک توصیه می شود (کالو، 1993؛ استفنسون و همکاران، 2002؛ لویبنر و همکاران، 2003؛ روبیدوکس و همکاران .، 2004b). ارزیابی اکوتوکسیکولوژیک خاک ها بیشتر بر اساس آزمایش سمیت با ارگانیسم های منتخب است. دو رویکرد مکمل در دسترس است. رویکرد اول شامل شناسایی آستانه های سمیت برای هر آلاینده مربوطه است، آستانه هایی که بر اساس ارزیابی اثرات مواد شیمیایی بر ارگانیسم های انتخاب شده به نمایندگی از گیرنده های اکولوژیکی مربوطه است. نتایج این سنجش ها برای تعیین استانداردهای کیفیت خاک برای هر آلاینده یا کلاس آلاینده استفاده می شود. برای این منظور می توان از ابزارهای ارزیابی ریسک استفاده کرد و سطوح قابل قبول ریسک را از قبل تعیین کرد. سطح آلودگی بر اساس مقایسه غلظت آلاینده های اندازه گیری شده در خاک با استانداردهای تعیین شده از آستانه است. اگرچه اطلاعات میدانی و نیمه میدانی را می توان در مراحل بالاتر ترکیب کرد، آستانه ها عمدتاً از سنجش سمیت استاندارد شده در شرایط آزمایشگاهی و به دنبال دستورالعمل های بین المللی (به عنوان مثال OECD، ISO) یا ملی (مانند USEPA، ASTM) ایجاد می شوند. در رویکرد دوم، سنجش سمیت مستقیماً با محیط‌های آلوده (خاک، آب، رسوب) انجام می‌شود. این جایگزین، انجام سنجش‌ها با نمونه‌های محیطی، روشی را تشکیل می‌دهد که ارزیابی سمیت مستقیم (اکو) (DTA) نامیده می‌شود و بر اساس سنجش‌های زیستی اصلاح‌شده است. اکثر مقررات استانداردهای کیفیت خاک را بر اساس سنجش سمیت ایجاد کرده اند. با این حال، به دلیل محدودیت‌های آزمایشگاهی برای برون‌یابی میدانی، روندها به سمت ترکیب تجزیه و تحلیل شیمیایی و DTA هدایت شدند (پترسون و همکاران، 1990؛ تورستنسون، 1993؛ تورسلوف و همکاران، 1997). در این کتاب هر دو گزینه با هم مقایسه خواهند شد. تفاوت اصلی بین هر دو روش این است که در حالت اول، یک نمونه خاک “غیر آلوده” مرجع با یک یا چند ماده شیمیایی در غلظت‌های مختلف اضافه می‌شود، در حالی که در رویکرد DTA، نمونه‌های خاک واقعی در محل آلوده جمع‌آوری می‌شوند، بنابراین حاوی یک با ترکیب واقعی آلاینده‌های مختلف موجود در منطقه، نمونه مزرعه را می‌توان با خاک «غیر آلوده» آزمایش و/یا «رقیق» کرد تا یک گرادیان آلودگی ایجاد کند. سمیت نمونه های میخ دار یا جمع آوری شده/رقیق شده اندازه گیری می شود و روابط غلظت/پاسخ در هر دو مورد به دست می آید. برای درک بهتر این مقایسه، در این کتاب از عبارت “آزمایش سمیت” برای رویکرد اول استفاده خواهد شد: آزمایش‌های سمیت با نمونه‌های مشخص شده در آزمایشگاه. در حالی که اصطلاح “زیست سنجش” برای رویکرد DTA استفاده خواهد شد: نمونه های جمع آوری شده در میدان.