خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Some Antiviral and Antineoplastic Drugs and other Pharmaceutical Agents, Volume 76 (IARC Monographs on the Evaluation of the Carcinogenic Risks to Humans)

توضیحاتی در مورد کتاب

خطرات سرطان زایی برای انسان را ارزیابی می کند که با استفاده از چهار عامل ضد رتروویروسی، چهار مهارکننده DNA توپوایزومراز II استفاده می شود که در درمان سرطان و سه عامل دارویی دیگر (هیدروکسیورها فنل فتالئین و مواد ویتامین K) استفاده می شود. این حجم اولین ارزیابی IARC از آنالوگ های نوکلئوزیدی است که به عنوان عوامل ضد ویروسی عمل می کنند. این ارزیابی تا حدی به یافته‌های اخیر پاسخ می‌دهد که نشان می‌دهد زیدوودین (AZT) یک عامل ضدرتروویروسی موثر که اکنون به زنان باردار آلوده به HIV داده می‌شود تا از انتقال ویروس از مادر به جنین جلوگیری کند، سرطان‌زای جفتی در موش است. مونوگراف آغازین سرطان زایی آنالوگ های نوکلئوزیدی ضد رتروویروسی زیدوودین (AZT) زالسیتابین (ddC) و دیدانوزین (ddI) و آسیکلوویر داروی ضد هرپس ویروس را برای انسان ارزیابی می کند. از این میان آسیکلوویر و دیدانوزین را نمی توان بر اساس داده های موجود طبقه بندی کرد. تجویز زیدوودین از طریق جفت به موش منجر به افزایش بروز و تعدد تومورهای ریه و کبد و افزایش بروز تومورهای دستگاه تناسلی زنان در یک مطالعه شد، اما در مطالعه دیگری که شامل درمان با دوز کمتر بود، انجام نشد. علیرغم مشاهده اثرات سمی در برخی از مطالعات انجام شده بر روی انسان، داده های سرطان زایی انسان به عنوان شواهد ناکافی از سرطان زایی در انسان قضاوت شد. زیدوودین به عنوان احتمالاً سرطان زا برای انسان طبقه بندی شد. نقاط ضعف مشابه در داده‌های سرطان‌زایی انسان برای زالسیتابین که به طور مداوم لنفوم تیموس را در موش ایجاد می‌کند، منجر به طبقه‌بندی آن به عنوان احتمالاً سرطان‌زا برای انسان شد. مونوگراف دوم چهار مهارکننده DNA توپوایزومراز II را ارزیابی می کند: اتوپوزید تنیپوزید میتوکسانترون و آمساکرین. از این etoposide – یکی از پرکاربردترین و موثرترین داروهای سیتوتوکسیک در درمان ترکیبی – به عنوان احتمالاً سرطان زا برای انسان طبقه بندی شد و etoposide در ترکیب با سیس پلاتین و بلئومایسین برای انسان سرطان زا ارزیابی شد. Teniposide به عنوان احتمالاً سرطان زا برای انسان و میتوکسانترون و آمساکرین به عنوان احتمالاً سرطان زا برای انسان طبقه بندی شدند. از بین سه عامل دارویی ارزیابی شده در مونوگراف نهایی هیدروکسی اوره که به طور گسترده در درمان سرطان استفاده می شود و به طور فزاینده ای در ترکیب با دیدانوزین در عفونت HIV مورد استفاده قرار می گیرد، قابل طبقه بندی نیست. فنل فتالئین یک ملین پرمصرف است که اکنون در بسیاری از کشورها به دلیل نگرانی های سم شناسی از بازار خارج می شود و احتمالاً سرطان زا است. بر اساس شواهد موجود نمی توان مواد ویتامین K را طبقه بندی کرد.