خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل معاشرت با معلولین‏

آنتونی رابینز میگه : من در 40 سالگی به جایی رسیدم که برای رسیدن بهش 82 سال زمان لازمه و این رو مدیون کتاب خواندن زیاد هستم.

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرموده اند:

«کسی که شخصی نابینا را چهل گام در زمین هموار راه ببرد هرگز نمی توان به اندازه یک سوزن از کار او را به طلاهای جهان ارزیابی کرد. و اگر نابینایی را از خطر افتادن در چاهی نجات دهد، روز قیامت پاداش این عمل بالاتر از صدهزار بار انفاق جهان است و این حسنات بر همه گناهان او برتری دارد و آن را محو و نابود می کند و او را به فردوس اعلی می برد». [۱]

اما از منظر اسلام کمک به معلولین و نابینایان جهت عبور از خیابان تنها

وظیفه ای نیست که افراد سالم و توانا در برابر معلولین دارند بلکه از منظر آداب معاشرت اسلامی وظایف دیگری نیز بر عهده آنها می باشد که به برخی از آنها اشاره می نماییم:

امام باقر (علیه السلام) در تفسیر آیه ۶۱ سوره نور[۲] فرموده است:

«سبب نزول آیه آن بود که مردم مدینه پیش از آن که مسلمان شوند کورها و لنگ ها را از خود جدا کرده و با ایشان هم سفره و هم غذا نمی شدند و با آن که در میان آنها انصار بودند و مورد احترام و تکریم عمومی قرار داشتند می گفتند نابینا غذا را نمی بیند و لنگ قدرت نشستن و تکیه کردن بر سفره و طعام را ندارد و شخص مریض مانند آدم سالم نمی تواند غذا بخورد روی این منطق و عقیده آنها را در گوشه خانه جای داده و جداگانه طعام می دادند همین که پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) وارد مدینه شدند موضوع تغذیه نابینایان و بیماران را سؤال کردند و این آیه بر آن حضرت نازل شد»[۳].

روزی امام سجاد (علیه السلام) از کنار چند جذامی که غذا می خوردند عبور می کرد، امام (علیه السلام) بر آنها سلام کرد، آنها ایشان را برای صرف طعام دعوت کردند، حضرت قبول کرد، سپس فرمود: خداوند متکبران را دوست نمی دارد- امام روزه بود- به نزد آنان رفت و فرمود: من روزه هستم، سپس فرمود: فردا به منزل من بیایید، آنها به منزل امام (علیه السلام) رفتند و به آنان غذا خوراند و هدیه داد.