خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل تأملاتی بر ذکر شریف «السلام علیک یا ابا عبدالله»

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تأملاتی بر ذکر شریف «السلام علیک یا ابا عبدالله» :

جـمله کوتاه «السلام علیک یا ابا عبدالله» متضمن ابعاد و معانی متعددی از دیدگاه تاریخی، اعتقادی، آیینی، فردی و اجـتماعی و زبان شناختی بوده و در عین حال که از ویژگی شعاری برای شیعه برخوردار است، خـود کوتاهترین زیارتنامه برای عـرض ادب بـه محضر حضرت امام حسین میباشد. نوشتار حاضر برخی از این کارکردها را مورد بررسی قرار میدهد.

یکی از ممیزات شیعه در همه جوامع عرض ارادت به محضر حضرت اباعبدالله الحسین میباشد. یکی از شعارهایی که کمابیش در همه جـوامع شیعی دیده میشود، جمله یا عباراتی است که یاد آور سلام فرستادن به محضر حضرت امام حسین پس از نوشیدن آب میباشد. در اماکن عمومی، هر جا که ظرف یا شیر آبی برای رفع عطش باشد، جملاتی مانند «السلام عـلیک یا ابـاعبدالله»، «سلام بر حسین»، «بنوش به یاد حسین» و «یاد حسین تشنه لب» هم دیده میشود.

عرض سلام به محضر حضرت امام حسین از جنبه های مختلفی برخوردار است که هرکدام شایسته توجه ویژه میباشد.

جـنبه تـاریخی

آنچه در تاریخ های موثق آمده، این است که در منزلگاه شراف، لشکر اموی به فرماندهی حر ابن یزید ریاحی مسیر حرکت حضرت امام حسین را در گرماگرم نمیروزی عراق بستند. آن حضرت به اصـحابشان دسـتور دادند که ذخایر آب خود را به نیروهای دشمن داده تا آنها را از مرگ حتمی نجات دهند، زیرا شخصیتی مانند امام حسین شریف تر از آن بوده که نظاره گر جان دادن انسانهایی از فرط تشنگی باشند، هـر چـند کـه آن افراد به جناح دشمن تـعلق داشـته و بـه قصد جنگ با وی آمده باشند. در این نمونه از سقایت، خود حضرت نیز به نیروهای لشکر دشمن آب دادند. دریغا که لشکریان دشمن کوته فـکرتر از آن بـودند کـه به لطافت روحی حضرت توجه کرده و متنبه شـوند. صـد افسوس، همانهایی که آن روز به امر و به دست حضرت از مرگ حتمی نجات یافتند، چند روز بعد آب را از اهل حرم دریغ کرده، اکـثریت قـاطع مـردان و خود آن حضرت را تشنه لب از دم تیغ گذراندند. دست کم بـه همین دلیل تاریخی، آب اشارهای به عطش تحمیلی بنیامیه بر اردوگاه حضرت امام حسین میباشد و جنبه یاد آوری و تذکر این جنایت بنیامیه را تـداعی مـیکند.

جـنبه نشانه شناسی

از نظر علم نشانه شناسی و مطالعه نمادها (سمبل ها)، آب در هـمه فـرهنگ ها نماد زندگی میباشد. از این رو، درج جمله سلام بر حضرت امام حسین در مجاورت آب، رابطه حیات با حضرت امـام حـسین را هـم تداعی میکند. به دیگر سخن، همان طور که آب رابطه تنگاتنگی با حـیات زیسـت شـناختی دارد، یاد کردن و سلام دادن بر امام حسین نیز رابطه بسیار نزدیکی با حیات معنوی و نـیل یافـتن بـه حیات طیبه دارد. پس یاد کردن از حضرت امام حسین و سلام دادن به آن حضرت راهی برای ورود به عالم حـیات طـیبه و ماندگاری است که هر انسان عاقلی (قطع نظر از دین و آیین) به لحاظ روحی در پی بـه دسـت آوردن آن اسـت.

جنبه آیینی و شعایر دینی

روایتی در کتاب شریف کامل الزیارات آمده است که داود بن کثیر الرقـی نـقل میکند که روزی در خدمت حضرت امام جعفر صادق(ع) بود، آن حضرت آب نوشیده و پس از آن چشمان مـبارک آن حـضرت پر از اشـک گشت و رو به داود کرده، فرمودند:

ای داود، خداوند قاتل امام حسین را لعنت کند. هیچ بندهای نیست که آب بـنوشد، حـسین را یاد کرده و قاتلش را لعنت کند مگر آن که خداوند او را به اجر صد هزار حـسنه، مـحو شـدن صد هزار گناه، بالا بردن صدهزار درجه و ثواب آزاد کرن صد هزار بنده، پاداش داده و خداوند او را در روز قیامت بـا دل خـنک مـحشور میکند.

[۱]

همین فعل (عمل، سیره) حضرت امام جعفر صادق(ع) برای شیعیان کـافی اسـت که این کار را همواره انجام دهند. قطع نظر از پاداش اخروی عظیم این عمل، ظرافتی در این روایت نهفته است و آن این که حـضرت فـرمودند: «ما من عبد» (هیچ بندهای نیست) و نفرمودند «ما من مسلم». از این روایت میتوان نـتیجه گـرفت که به احتمال فراوان مخاطبان این پیام حضرت، تـنها بـه شـیعیان و یا مسلمانان محدود نبوده، بلکه مخاطبان آن هـم احـاد بشر میباشند، این عمل و سیره امام صادق(ع) یاد حضرت امام حسین را به پدیدهای گـره زده کـه هر موجود زنده ای برای ادامـه حـیات خود بـدان مـحتاج اسـت. از این رو، تا زمانی که آدمیان بـرای ادامـه زندگی خود به آب نیاز دارند، یاد حضرت امام حسین تا همیشه تاریخ در ذهـن هـا و جانهای آدمیان باقی میماند. این عمل یعـنی تقدیم کردن سلام بـه مـحضر امام حسین استراتژیک ترین و مـوفق تـرین نوع مبارزه سیاسی – فرهنگی بر علیه فشار حکومت هایی بود که همواره در پی مـحو کـردن خط فکری اهل بیت بـودند. بـا این روش، در جـنگ سرد و در جبهه اعـتقادی فرهنگی، امـام حسین پیروز همیشه این میدان اسـت.

جـنبه زیارتـی

تاریخ اسلام