خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل دانشمند شهید مرحوم محمدبن مکی؛ معروف به «شهید اول» رحمه الله

با فایل فایل پاورپوینت کامل دانشمند شهید مرحوم محمدبن مکی؛ معروف به «شهید اول» رحمه الله یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل دانشمند شهید مرحوم محمدبن مکی؛ معروف به «شهید اول» رحمه الله شامل ۸۱ اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل دانشمند شهید مرحوم محمدبن مکی؛ معروف به «شهید اول» رحمه الله را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل دانشمند شهید مرحوم محمدبن مکی؛ معروف به «شهید اول» رحمه الله با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل دانشمند شهید مرحوم محمدبن مکی؛ معروف به «شهید اول» رحمه الله بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل دانشمند شهید مرحوم محمدبن مکی؛ معروف به «شهید اول» رحمه الله با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل دانشمند شهید مرحوم محمدبن مکی؛ معروف به «شهید اول» رحمه الله وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل دانشمند شهید مرحوم محمدبن مکی؛ معروف به «شهید اول» رحمه الله با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل دانشمند شهید مرحوم محمدبن مکی؛ معروف به «شهید اول» رحمه الله مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل دانشمند شهید مرحوم محمدبن مکی؛ معروف به «شهید اول» رحمه الله :

مقدمه

در سال ۷۳۴ق ستاره ای از افق جزّین[۱] طلوع کرد. این کودک «محمد» نامیده شد و لقب «شمس الدین» را برایش برگزیدند؛ وی از پدری ملقّب به «شیخ جمال الدین» یا «شرف الدین» و بانویی از خاندان علوی عراق، از آل مُعید پا به عرص وجود نهاد. او اولین شخصیتی است که در میان علمای شیعه به شهید اول و به طور مطلق شهید خوانده می شود و از آنجا که در حرکتهای فکری و جنبشهای فرهنگی منطقه جبل عامل، طلایه دار و پیش قراول این نهضت بود، وی را «رائد» چنین قیامی نامیده اند.[۲]

شهید اول از همان دوران کودکی از هوش بالا، استعداد سرشار و نبوغی فوق العاده برخوردار بود. به تدریج که مراحل رشد را سپری می کرد، با چنین توانایی ذهنی و فکری نسبت به فراگیری دانشهای متداول مقدماتی، علاقه و اهتمام نشان می داد، ضمن اینکه مایل بود این تلاش را با رشد اخلاقی و شکوفایی فضایل و مکارم در وجود خود، توأم سازد، علاوه بر این لیاقتهای ذاتی، پدری عالم و فاضل در تعلیم و تربیت وی نهایت جدّیت و کوشش را به کار گرفت و شهید در همان ایام کودکی و نوجوانی مبانی مقدماتی ادبیات و برخی معارف نقل را از والد دانشمند خود آموخت.[۳]

هجرت به سوی حلّه

شهید اوّل در سال ۷۵۰ ق و در حالی که شانزده بهار را در جزّین سپری کرده بود، عازم عراق گردید و در شهر حلّه اقامت گزید.

حلّه از زمان شکل گیری، منطقه ای شیعه نشین به شمار می آمد و همچنان در این مسیر پایدار و استوار باقی ماند و در ترویج و نشر علوم و معارف اهل بیت(ع) مقامی ارجمند به دست آورد و کاروانی از علما و فقهای فرزانه را در دامن خود تربیت کرد؛ آل طاووس، خاندان محقق حلّی، آل سعید و علامه حلّی و دیگر مشاهیر که در این مقال مجال معرفی آنها نمی باشد، از این دیار برخاسته اند.[۴]

برخی استادان و مشایخ اجازه

شهید اول در حلّه پای درس شخصیتهای بزرگی نشست که برخی از آنها عبارتند از:

۱. فخر المحققین، فرزند علامه حلّی (۶۸۳ ۷۷۱ ق)؛

۲. سید عمید الدین عبد المطلب (۶۸۱ ۷۵۴ ق)؛ معروف به عمیدی، فرزند خواهر علامه حلّی؛

۳. سید ضیاء الدین، برادر سید عمیدالدین که نزد علامه حلّی شاگردی کرد؛

۴. رضی الدین علی مزیدی (متوفی ۷۵۷ ق)؛

۵. شیخ علی بن طران مطارآبادی، ملقب به رضی الدین که در زمر فقها و علمایی است که استاد و شیخ اجاز شهید اول می باشد؛

۶. سید علاء الدین علی بن زهره حلبی (متوفی ۷۷۵ ق) از سادات حسینی که نسب وی به حضرت ابا عبدالله الحسین(ع) می رسد.

سیاحت علمی و آموزشی

شهید اول بعد از تحصیل در حلّه عازم کربلا شد و به حوز درس بزرگانی چون: سید عمید الدین اعرجی حائری (فرزند خواهر علامه حلّی) و سید عالم ‎الدین موسوی حائری راه یافت و به مقام علم و فقاهت رسید و از مشایخ مدرس حائری شریف به دریافت اجازاتی نائل گردید و نیز در این مدت در کربلا با تدریس و صدور فتوا آواز بلندی یافت، سپس راهی بغداد، مکه، مدینه، فلسطین، شام و مصر گردید و در مراکز علوم دینی این نواحی از پرتو دانش و اندیش علمای شیعه و سنی بهره مند گردید و اجازات مفصل فقهی و روایی دریافت کرد.[۵]

در بین این اساتید، بعد از فخر المحققین (فرزند علامه حلّی) شخصیتی که در تکوین علم و معرفت این شهید نقش مؤثری ایفا کرد، قطب الدین رازی (متوفی ۷۶۶ ق) می باشد. وی از نسل شیخ صدوق و در زمر اساتید برجست شهید اول بوده که آن شهید درباره اش می گوید: «او دریایی است بی انتها، از شهر ورامین و از شاگردان علامه حلّی است.»[۶]

شهید علاوه بر استادانی از فقها و محدثان شیعه، از محضر علمای اهل سنت نیز استفاده کرد، او در اجاز مفصلی که برای «ابن خازن» نوشته است، می گوید: «من مصنفات و مرویات اهل سنّت را از چهل عالم و استاد اهل سنت روایت کرده ام، اساتیدی که آنان را در مکه، مدینه، دار السلام، بغداد، مصر، دمشق، بیت المقدس و الخلیل، به دیدارشان نایل گردیده بودم.»

شیخ شرف الدین محمد بن بکتاش تستری که استاد و مدرس نظامی بغداد بود، اجاز روایت دو کتاب «صحیح بخاری» و «صحیح مسلم» را به شهید اول داد. شیخ محمد بن یوسف شافعی نیز در بغداد و به سال ۷۵۸ ق به شهید اول اجاز روایت داد. شیخ شمس الدین ابو عبد الرحمن محمد که در مدرس مستنصریه بغداد حوز درسی داشت، به شهید اول اجاز روایت داد. مؤلف «روضات الجنات» به نقل از فرزند علامه حلی، می گوید: «طرق روایی شهید اول به امام جعفر صادق(ع) می رسد، متجاوز از صد طریق است و می افزاید: خداوند متعال را سپاس می گوید که تمام این راهها به راهی که من روایت کرده ام، متصل می گردد.»[۷]

شهید اول در مدت کوتاهی در تمامی علوم و معارف اسلامی به ویژه در فقه و اصول تبحّر پیدا کرد و در ردیف علمای بزرگ شیعه قرار گرفت. فقهای معاصر و بعد از او، نه تنها محصولات فکری و علمی وی را مورد توجه قرار دادند؛ بلکه آنها را جزء متون آموزشی و درسی خود کردند.

مکتب علمی و فقهی

شهید اول بعد از مسافرتهای پربار و صعود به قلّ اجتهاد در سال ۷۶۰ ق به وطن خود مراجعت کرد و در زادگاه خود (جزّین) اقامت گزید و در اولین قدم در این آبادی، مدرسه ای تأسیس کرد که از دیگر مدارس جبل عامل پیشرفته تر و در تدریس فقه و اصول پیشگام بود و تحوّلی را که از زمان علامه حلّی در سرزمین عراق به وقوع پیوست، به جبل عامل منتقل کرد.

شهید اول رفته رفته خود به ابتکارات و خلاقیتهایی دست زد و در گام نخست، حوز این مدرسه را تا شام (سوریه، لبنان، فلسطین و اردن) گسترش داد و مدارس متعددی در این منطقه تأسیس کرد. این مدارس، کانونهای مهمی برای نشر تشیع و فراگیری علوم و معارف اهل بیت(ع) و تربیت عده ای عالم و مجتهد گردید. آن شهید والامقام در تدریس و ارائ شیوه های آموزشی توفیقهای زیادی به دست آورد و حوز درسی وی از رونق و شهرت ویژه ای برخوردار گردید.[۸]

او علاوه بر فعالیتهای آموزشی و فرهنگی، به مشکلات مردم رسیدگی می کرد و پرسشها و شبهات مطرح را با نوعی فروتنی پاسخ می گفت. خانه اش پناهی امن برای عموم مردم، به خصوص شیعیان بود که در هنگام گرفتاریهای گوناگون، به سوی آن می شتافتند و هنگام دیدار و ملاقات با آن عالم ربّانی احساس آرامش می نمودند و قوت قلب پیدا می کردند، از این رو شهید اول لقب ملجأ شیعه را به خود گرفت و بدان مشهور گردید.[۹]

تلاشهای آموزشی و تربیتی

شهید اول جنبش علمی مستقلی بنیاد نهاد که همان پروردن فقیهان و دانش آموختگان مدرس جزّین است. این نخستین بار بود که جبل عامل در درازای تاریخ پرفراز و نشیب خود آماد کاری مهم و اثر بزرگ می شد؛ چرا که جویندگان دانش از دور و نزدیک به جزّین می آمدند تا از پرتو انوار و فیوضات دانشوری جامع معقول و منقول و دارای ابتکارهای فراوان در ارائه متون آموزشی، برخوردار گردند.

شیح حرّ عاملی (ره) در «امل الآمل» اطلاعات فراگیری در این باره ارائه نمی دهد؛ اما او تا حدودی خود را ملزم کرده است که ذیل معرفی برخی علما بنویسد: «من تلامیذه شهید» و «یروی عن الشهید». این عبارات می توانند حقایقی را دربار کارنام علمی و فرهنگی شهید اول (تا حدودی) روشن کند.

دکتر کامل مصطفی شیبی می نویسد: «دامن فرهنگ شهید اول به حدی وسیع بود که در دمشق حلق درس داشت و حتی مرجع مذاهب پنجگان فقهی گردید و همین ویژگی، حسادت فقهای رقیب را برانگیخت، رشته هایی که شهید اول مورد تحقیق قرار داد، بسیار متنوع بود و حتی شامل علم سحر نیز می گردید، به دلیل همین توانایی موفق گردید جادوی کسی را که در جبل عامل مدعی پیامبری بود، باطل کند.»[۱۰]

برخی شاگردان

علاوه بر فرزندان فاضل و همسر دانشور شیخ شهید که از محضر وی استفاده کرده اند، علمای ذیل از حوز درسی این فقیه فرزانه استفاده کرده و اجازاتی دریافت نموده اند:

۱. ابن فهد حلّی (۷۵۷ ۸۴۱ ق)؛

۲. ابن خازن حائری (متوفی ۸۲۰ ق)؛

۳. فاضل مقداد (متوفی ۸۲۶ ق)؛

۴. سید بدر الدین حسن بن ایوب، مشهور به ابن نجم الدین اعرجی حسینی، جدّ سید بدر الدین حسن بن جعفر اعرجی و استاد شهید ثانی؛

۵. شیخ شمس الدین محمد بن عبد العالی کرکی عاملی؛

۶. شیخ شمس الدین محمد بن نجده معروف به بن نجد؛

۷. شیخ عز الدین حسن بن سلیمان بن محمد بن خالد حلّی.

بدیهی است شهید اول در نقاط گوناگون شامات شاگردان فاضل و دانشمند زیادی تربیت کرده و یا به آنها اجازه داده است؛ ولی ما در این نوشتار تنها برخی از تربیت یافتگان مکتب او که مورد توجه شیخ شهید بوده اند، اشاره کردیم، محقق معاصر «محمدرضا شمس الدین» که خود از احفاد شهید اول است، موفق گردیده نام متجاوز از سی نفر از شاگردان شیخ را بیاورد.[۱۱]

نگاشته های با ارزش

شهید اول با وجود عمر کوتاه و دشواریهای گوناگون که با آنها مواجه بود، موفق گردید قلم به دست گیرد و آثار ارزنده ای از علوم و معارف اسلامی را با نثری استوار و دانشی وسیع و گوناگون به رشت نگارش در آورد که خود بهترین سند و گواه بر عظمت روح و جایگاه عالی وی در میان دانشمندان شیعه می باشد. در ذیل به آثار این عالم شهید، اشاره می شود.

۱. المقاله التکلیفیه؛

۲. المسائل الاربعینیه؛

۳. العقیده؛

۴. الاعتقادیه؛

۵. الباقیات الصالحات؛

۶. اربعون حدیثا؛

۷. اللمعه الدمشقیه؛

۸. الدروس الشرعیه فی فقه الامامیه؛

۹. الالفیه؛

بر کران کمالات

تحقیق، دقت نظر و بررسیهای عمیق و دقیق او در فروع فقهی و مسائل گوناگون آن، یافته های ایشان را در این عرصه ممتاز نموده است، به گونه ای که برخی آثارش از بدو تألیف تاکنون همواره محور مباحثه، مناظره، تدریس، شرح و حاشی علما و استفاد طلّاب فاضل بوده است؛ اما به موازات درنوردیدن مدارج علمی، به تزکی درون و پالایش دل و ذهن از طریق عبادات خالصانه، ذکر و دعا، تهجد و شب زنده داری، مشغول بود و در پرتو این حالات معنوی و ملکوتی روح و اراده و عزم خویش را برای انجام کارهای مهم تقویت می کرد و لطف و عنایات الهی را شامل خویش می ساخت.

آن بزرگوار ضمیری پاک و مصفا؛ اما بدنی لاغر و قامتی کوتاه داشت، آن طراوت روحی که در پرتو ارتباط با عالم قدس و دنیای عرشیان به دست آورده بود، شجاعت فوق العاده ای را برای ایشان به ارمغان آورده بود. با درنگی در عمر کوتاه، سیاحتهای متوالی و تألیفات متقن وی در علوم اسلامی و تبحرش در فنون گوناگون، ادبیات و حتی علوم غریبه این واقعیت به دست می آید که جز توفیقهای ربانی و تأییدات الهی، چنین تواناییهایی در شرایط و امکانات عادی امکان پذیر نبوده است.[۱۲]

از این رو «علامه امینی» می گوید: «شهید اول از شخصیتهای نادری است که خداوند برای رشد و ترقی و تعالی بندگانش پدید آورده است و هر چه دربار او گفته شود، باز حقش به جای آورده نمی شود و ستایشها و توصیفها به گرد مقام و مرتبه اش نمی رسد.»[۱۳]

خود شهید اول می گوید: «هنگام نگارش کتاب لمعه، واهمه داشتم که فردی از متعصبان وارد شود و با هیاهوهای خود مشکلاتی برایم به وجود آورد؛ اما از لحظه ای که شروع به تصنیف آن کردم، تا زمانی که این اثر را به انجام رسانیدم، هیچ یک از آنان بر من وارد نگردید و این از الطاف غیبی الهی بود.»[۱۴]

فرزان فروزند آفاق

شهید اول همواره مورد ستایش و تمجید علما و بزرگان مکتب تشیّع بوده و در وصف او و برشمردن کمالات و صفات ویژ اخلاقی او، سخنان زیادی از علما و بزرگان دین نقل شده است؛ در اینجا به چند مورد از آنها اشاره می شود:

۱. فخر المحققین، فرزند علامه حلّی، گفته است:»من از شاگردم محمد بن مکی، بیش از آنچه او از من بهره برده است، استفاده کرده ام.»[۱۵]

۲. شهید ثانی که کتاب لمع شهید اول را شرح کرده است، در مقدم آن، صاحب لمعه را چنین معرفی کرده است: «شیخ بزرگوار، امام محقق عالی قدر، فرزانه و مدقّق، جمع کنند بین منقبت علم و سعادت و مرتب عمل و شهادت امام سعید، ابو عبد الله شهید محمد بن مکی اعلی الله درجته کما شرف خاتمته.»[۱۶]

۳. شیخ حُرّ عاملی نوشته است: «شیخ شمس الدین ابو عبد الله محمد بن مکی عاملی جزینی، دانشمندی با مهارت، فقیه محدث مدقق ثقه، دریادل کامل و جامع فنون عقلی و نقلی، زاهد عابد پرهیزگار، شاعر ادیب نویسنده یگان دوران که در زمان خود بی نظیر بود.»[۱۷]

۴. شیخ یوسف بحرانی دربار این عالم عامل گفته است: «دانش و فضل او فراتر از آن است که ما آن را بیان کنیم و سرشارتر از آن است که ناشناخته بماند، او عالمی توانا و چیره دست بود، فقیهی دریا آسا، با همت و صاحب نظر در علوم نظری و روایی، وارسته ای پارسا و اهل عبادت و بند