خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل تبعید رئیس مجلس شورای ملی به دستور رضاخان

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تبعید رئیس مجلس شورای ملی به دستور رضاخان :

مجلس دهم شورای اسلامی چهارشنبه ( اردیبهشت ماه ) آخرین نشست علنی خود را در دهمین دوره برگزار کرده و پس از آن نمایندگان بازمانده از مجلس یازدهم، خداحافظی خواهند کرد. اعضای مجلس یازدهم شورای اسلامی وارد مجلس می شوند و فرایند انتخاب رئیس مجلس آغاز خواهد شد. به همین بهانه به معرفی تعدادی از روسای مجلس شورای ملی خواهیم پرداخت.

عدل الملک رئیس مجلس شورای ملی هفتم

حسین دادگر (عدل الملک) ـ فرزند عبدالکریم از بازرگانان معروف تهران و از نواده های حاجی علی احمد کرور (از تجار بزرگ تهران) در سال خورشیدی در تهران متولد شد.

وی از سوی پدر، شیرازی و از سوی مادر، مازندرانی بود. میرزاحسین پس از طی تحصیلات مقدماتی به تمایل پدر در سلک طلاب علوم دینی درآمد و به مدرسه مروی رفت و به تحصیل علوم دینی و فقه اسلامی پرداخت.

او در سال در زمان وزارت میرزامحمودخان علاءالملک به استخدام عدلیه درآمد و ظرف چند سال مدارج قضایی از تقریرنویسی و عضویت در محکمه بدایت (دادگاه شهرستان) تا دادستانی تهران و ریاست محاکم بدایت را طی کرد و به واسطه تبحر در امور قضاء در سال لقب «عدل الملک» گرفت. پس از اینکه قانون سجل احوال تصویب و اجرا شد و نام خانوادگی معمول شد، او به مناسبت شغل و لقبش، کلمه دادگر را برای نام خانوادگی خود برگزید.

حسین دادگر در سال در دوره سوم قانون گذاری با کسب رأی از حوزه انتخابیه بارفروش (بابل) به نمایندگی مجلس شورای ملی انتخاب شد.

او به محض ورود به مجلس به عضویت حزب دموکرات در آمد و در اجلاسیه سوم این دوره ( مهر )، نایب رییس اول مجلس شد، اما عمر مجلس سوم بیش از یک سال دوام نیاورد و به دلیل جنگ جهانی اول و اشغال ایران توسط نیروهای روس و انگلیس که به مهاجرت نمایندگان به قم و کرمانشاه منجر شد، مجلس تعطیل شد. در جریان این مهاجرت عدل الملک نیز به مهاجران پیوست و در تشکیل دولت موقت ملی به ریاست نظام السلطنه مافی شرکت داشت.

دادگر در سال در حکومت وثوق الدوله به سمت معاون وزارت داخله منصوب شد و این سمت را در سال در دوره زمامداری علاءالسلطنه نیز حفظ کرد.

در این هنگام، کمیته مجازات با ترور و آدمکشی، رعب عجیبی در دل ها افکنده بود و مخفیانه دستورالعمل های برای وزرا می فرستاد تا مطابق آن عمل کرده و عده ای را از کار برکنار سازد. از جمله به مستشارالدوله وزیر داخل تکلیف شد که عدل الملک دادگر، معاون وزیر داخله را برکنار کند، ولی صادق زیربار این تصمیم نرفت و چند تن از وزرا را با خود همراه کرد و درصدد کشف و شناسایی کمیته مجازات برآمد، اما با سقوط کابینه علاءالسلطنه به این مقصود نرسید تا اینکه با روی کار آمدن وثوق الدوله، بساط کمیته مجازات برچیده شد.

حسین دادگر در مهرماه در انتخابات دوره چهارم مجلس شورای ملی شرکت کرد و توانست با کسب رأی، مجددا از بارفروش به وکالت انتخاب شود، اما این مجلس تا تیرماه افتتاح نشد.

وی در اواخر سال در کابینه سپهدار رشتی به کفالت وزارت داخله منصوب شد و این سمت را در کابینه سیدضیاء، موسوم به کابینه سیاه نیز حفظ کرد.

او چون با سیدضیاء آشنا بود و برای روزنامه رعد مقاله می نوشت، شایع شد که از حادثه کودتای سوم اسفند آگاه بوده است. وی همچنین در جریان دستگیری قوام السلطنه استاندار خراسان و صارم الدوله استاندار کرمانشاه، واسطه ابلاغ و اجرای دستورات سید ضیاء بود.

پس از اینکه سیدضیاء در اوایل