خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل باور ایرانیان و مذهب تشیع

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل باور ایرانیان و مذهب تشیع :

پرسش:

نقش باورهای ملی ایرانیان در اعتقاد به مذهب تشیع چگونه است؟ با توجه به این که ایرانیان همواره مدافع مذهب تشیع بوده اند، وجود پاره ای رسوم در گوشه ها و اکناف، این ذهنیت را به وجود می آورد که مظلومیت امام حسین علیه السلام در واقعه کربلا و طرفداری ایرانیان از وی، شاید تشابهی بوده است که قبل از اسلام، ایرانیان اسطوره ای به نام سیاوش داشته اند و مراسم سوگواری، عزاداری برای این اسطوره است.

پاسخ:

مسلماً تشابه حوادث، دلیل نمی شود که این از آن است. در تشابه عقایدِ جهان بینی فلسفی، هرکجا دیدید که از نظر جویبار زمان پشت سر هم قرار گرفته، استدلال نکنید که این از آن است. ما توارد افکار، تقلید و بهره برداری داریم.

حوادثی در یک بُرهه از زمان اتفاق می افتد و البته هیچ شباهتی به هم ندارد.

اینک، اصل قضیه تشیع و نظر بعضی را که در تاریخ درباره تشیع نقل قول می کنند، بیان می کنم. برای تحقیق باید بیشتر کار و تلاش کرد.

داستان سلمان درباره رواج تشیع در ایران مؤثر بود. چون سلمان فارسی از ایران و مردی بسیار بزرگ بود و در میان صحابه، مقام بسیار والایی داشت. خود رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که ایشان و قوم او این دین را ترویج می دهند و دست مبارک خود را هم به شانه سلمان زدند. این گونه مطالب را در تاریخ به طور متفرقه داریم.

در کوفه، ایرانی ها زیاد بودند و گاهی اوقات مقداری در فشار می افتادند. علی بن ابی طالب علیه السلام آمد و مدینه را که پایتخت بود، به کوفه انتقال داد. چون دید مسأله عرب و عجم به میان آمده و این خلاف اسلام است. در کوفه، آن موقع به ایرانیان موالی می گفتند؛ یعنی عجم. حضرت که به کوفه آمد، ایرانیان حالتِ- همین که الان صحبت کردیم- برادری انسان ها را دیدند که پسر عموی پیغمبر، إِنَّ أَکرَمَکمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکمْ را واقعاً می خواهد پیاده کند. علاقه شدیدی به علی علیه السلام پیدا شد، به علت این که وقتی کسی دفاع از شرف و حیثیت جامعه کند، جای تردید نیست که جامعه نیز قدردانی خواهد کرد. اما این که در چنین چیزی ایرانی ها سابقه داشتند، آن را از جبران خلیل جبران بشنویم. جبران خلیل جبران می گوید:

عَلِی بْنِ ابیطالِبٍ شَجَرَهٌ انْبَتَتْهَا الْارْضُ الْعَرَبِیه وَلکنْ لَمْ تَتَأَثَّرْ بِها.

«علی بن ابی طالب، درخت عربی است که سرزمین عرب او را رویانده است، ولی خودش از او زیاد برخوردار نشده است. »

البته ما این نظر را قبول نداریم، زیرا امثال مالک اشتر، عمار یاسر و. . . عرب هستند. در مورد عرب ها نباید بی انصافی کرد. نباید در چیزی مبالغه کرد، چون در میان عرب ها تا حدودی علی شناس داریم. جای احساسات و خیال بازی نیست، بلکه تعیین تکلیف در جامعه شناسی است. کیفیت جامعه شناسی یک ملت است که ارتباط ایرانی با علی بن ابی طالب چگونه بوده است؟ باید کمی در حقیقت آن پیش برویم تا بتوانیم جنبه علمی آن را تفسیر کنیم. جبران خلیل که چنین مطلبی را گفته، بسیار خوب و عالی بیان کرده است، مخصوصاً عبارت بعدی او را که عرض می کنم، خیلی عالی است. عبارات مزبور از خود جبران خلیل است که یکی از بهترین های قلمِ دوران معاصر است. می گوید:

حَتّی قامَ فی جیرانِهِم رِجالٌ مِنَ الْفُرْسْ یمَیزُونَ بَینَ الْجَواهِرِ وَالْحَساه وَ عَرِفوُا قَدْرَه.

«تا در همسایگی آن ها، یک عده مردانی از فارس که بین جواهر و خاک فرق می گذاشتند، برخاستند و قدر او را تا حدودی شناختند. »

چندی پیش (اردیبهشت ماه ۱۳۷۵)، جناب آقای جورج جرداق به کتابخانه من تشریف آورده بودند. به ایشان گفتم آیا هنوز جبران خلیل آن حیثیت قلمش را دارد؟ گفت بله، در لبنان هنوز قلم او در او