خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل امام رضا (ع) و «ولایتعهدی» به شرط «لا»

آنتونی رابینز میگه : من در 40 سالگی به جایی رسیدم که برای رسیدن بهش 82 سال زمان لازمه و این رو مدیون کتاب خواندن زیاد هستم.

می خواهم با وام گرفتن اصطلاح «زمین بازی» و «قاعده بازی» از یک واقعیت تاریخی سخن بگویم که هم تعریف فقهی و حقوقی دارد و هم تعریف اخلاقی و هم تعریف معرفتی و کلامی.این وام را می خواهم در بازخوانی سلوک امام رضا (ع) هزینه کنم تا آنچه گفته می شود، بیشتر نزدیک به ذهن شود. با این نگاه باید گفت وقتی نمی شود زمین بازی را تعیین کنی، باید همه توانت را بگذاری تا در زمین حریف، به اقتدار، پشتش را به خاک بمالی. این قاعده جهان سیاست است از دیرباز تا کنون و تا همیشه که در حوزه های دیگر هم قابل بازتعریف است. همین قاعده حکم می کند که وقتی مأمون زمین بازی را طراحی کرده و امام را از مدینه به مرو کشانده است و می خواهد همه در پازل او بازی کنند و در صفحه شطرنج او، نقشی را که او تعریف می کند، بر عهده گیرند، امام برنامه را جوری جلو ببرد که در آخر، آنکه کیش و مات می شود، مأمون باشد که باهوش ترین خلیفه عباسی است و برخی تراز او را از معاویه اموی نیز بالاتر می دانند. او ابتدا خلافت را به امام عرضه کرد، اما امام رضا (ع) خوب می دانستند که این سیاس قدرت طلب، نه تن ها از خلافت نمی گذرد، بلکه به گفته برخی از پژوهشگران، می خواهد امامت را هم به آن پیوست کند؛ بنابراین اصرار داشت تا امام، خلیفه شوند و او ولیعهد بماند.

روشن است که بر اساس طراحی او، امام به خلافت رسیده سرانجام حذف می شود و ولیعهد عهده دار همه شئون او می شود و این یعنی به دست گرفتن خلافت به ظاهر واگذارشده، به اضافه امامت که به آن منظم شده است. این همان بازی ای است که نه یک برد، که دو برد هم زمان دارد. او، اما این جای ماجرا را نخوانده بود که امام در زمین او چینش بازی را تغییر می دهند که نه تن ها او را به هدف نمی رساند، بلکه فرسنگ ها نیز از آن دور می کند. امام ولایتعهدی را پذیرفتند و او