خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل خوبی و بدی ایام

آنتونی رابینز میگه : من در 40 سالگی به جایی رسیدم که برای رسیدن بهش 82 سال زمان لازمه و این رو مدیون کتاب خواندن زیاد هستم.

در موضوع نحس بودن بعضی از روزها دو مسأله مطرح است. یکی این که ما برخی روزهای سال را مبارک می شماریم و برخی را نحس و شوم به اعتبار حادثه ای که در آن روز واقع شده و مقصود ما این نیست که این روز از آن جهت که این روز است مبارک است یا این روز از آن جهت که این روز است شوم است بلکه مقصود ما این است که این روز برای ما یادآور حادثه پربرکتی است یا این روز برای ما یادآور حادثه شومی است مثلًا ما روز عید غدیر را روز مبارک می دانیم ولی نه به اعتبار این که هجدهم ذی الحجه است مبارک است و چون این روز مبارک بود پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم علی علیه السلام را به خلافت نصب کرد.

نظیر لفظ و معنا. الفاظ از نظر این که الفاظند یعنی حروف الفبا هستند هیچ لفظی با هیچ لفظ دیگری فرق نمی کند.

بعضی الفاظ برای معانی بسیار عالی ای وضع می شوند مثل کلمه الله که هم مبارک است و هم احترام و احکام ویژه دارد بطوری که بدون وضو نمی توان آن را مس نمود.

در مقابل ممکن است از همین حروف الفبا الفاظی را وضع کنیم برای معانی زشت و قبیح. الفاظ به خودی خود زشت نیست زشتی از معنا است حال اگر کسی در مجلسی شروع کند الفاظ زشت به زبان آورد مردم به او می گویند این کلمات چیست که به زبان می آوری ممکن است پاسخ بدهد مگر کلمه با کلمه دیگر فرق می کند راست هم می گوید مگر کلمه با کلمه فرق می کند هیچ کلمه ای با هیچ کلمه ی دیگر فرق نمی کند اما کلمه به اعتبار معنی با کلمه ی دیگر فرق می کند. بنابراین روزها به خودی خود نه مبارکند و نه شوم، بلکه به جهت حوادثی است که در آن واقع شده است.

از نظر قرآن روزها و شبها به خودی خود مبارک و شوم نیستند بلکه مبارکی و نحوست به حوادثی است که در آن شبها و روزها اتفاق افتاده