خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل محسن حججی از اسم تا رسم

آنتونی رابینز میگه : من در 40 سالگی به جایی رسیدم که برای رسیدن بهش 82 سال زمان لازمه و این رو مدیون کتاب خواندن زیاد هستم.

سید حمید رضا برقعی:
بی اختیار شد قلمش را رها گذاشت
دستی ز غیب قافیه را کربلا گذاشت
یک بیت بعد، واژه ی لب تشنه را گذاشت
تن را جدا گذاشت و سر را جدا گذاشت
حس کرد پا به پاش جهان گریه می کند
دارد غروب فرشچیان گریه می کند
با این زبان چگونه بگویم چه ها کشید
بر روی خاک و خون بدنی را رها کشید
چند روزی است ایران، غم دارد.
چند روزی است جرئت چک کردن اینستاگرام و توییتر و تلگرام نداریم.
می دانی چرا؟
چشمهایش
مگر می توانی به این چشمها نگاه کنی و اسیر نگاهش نشوی؟
هیچکس محسن را اسیر ندید؛ همه او را امیر دیدند. می دانی چرا؟ نام حک شده بر روی لباسش را خواندید؟
جون خادم المهدی
ماجرای جون، جالب است؛ امام حسین علیه السلام او را از جنگ، معاف کرد؛
“یا جون، انت فی اذن منی، فانما تبعتنا طلبا للعافیه فلا تبتل بطریقتنا”؛ ای جون، تو برای سلامتی و آسایش از رنج دیگران، به ما پیوسته بودی و پیرو ما شدی پس خود را مبتلا به بلای ما نکن. از سوی ما اجازه داری که به سلامت از اینجا بروی»
با شنیدن این حرف، جون خود را بر پای امام علیه السلام انداخت و گفت: «من در ایام راحتی، در سایه ی شما در رفاه و آسایش بودم. انصاف نمی دانم امروز که روز سختی است شما را تنها گذارم و بروم. درست است که خون بدنم بد بوست و جایگاه پست دارم و رنگم سیاه است اما آیا بهشت را از من دریغ می کنی؟ برایم دعا کن تا از اهل بهشت بشوم و شرافت یابم و روسفید شوم. به خدا قسم از شما جدا نمی شوم تا خون سیاهم با خون های شما آمیخته شود.»
هر که وارد میدان می شد رجز می