خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل فتنه ای به نام خونخواهی و برای رانت خواهی

آنتونی رابینز میگه : من در 40 سالگی به جایی رسیدم که برای رسیدن بهش 82 سال زمان لازمه و این رو مدیون کتاب خواندن زیاد هستم.

یکی از حوادث خونبار و عبرت آموزی که در تاریخ اسلام اتفاق افتاد جنگ جمل با به تعبیر بهتر فتنه جمل است که نیازمند تامل و توجه هر چه بیشتر به جوانب و عوامل پیدایش آن است. در این باره توجه به محتوای پیام امام علی (ع) به سران جمل به ویژه طلحه و زبیر قبل از شروع جنگ حاوی نکات مهمی است.

امام (ع) قبل از شروع جنگ، سعی کردند با سران گروه جمل، صحبت کرده و آن ها را از مسیری که در پیش گرفته بودند باز دارند این صحبت نه در قالب مذاکره بلکه در قالب نصیحت و حتی نهیب بود. امام علاوه بر اینکه پیکی برای عائشه فرستاد تا وی را از فتنه ای که به پا کرده منصرف کند به طلحه و زبیر هم پیغام داد و با یاد آوری نحوه بیعتشان با امام، آن ها را به اجتناب از جنگ و درگیری دعوت کرد. امام در پیامی اینگونه می فرماید:

أما بعد، قد عَلِمتما – وإن کتَمتُما – أنّی لم اُرِد النّاس حتّی أرادونی، ولم اُبایعهُم حتّی بایعونی، وإنَّکما مِمَّن أرادَنی وبایعنی، وإنَّ العامَّه لم تُبایعُنی لسلطانٍ غالب، ولا لِعَرَضٍ حاضرٍ، فإن کنتما بایعتُمانی طائِعَین فارجعا وتوبا إلی الله مِن قریبٍ، وإن کنتُما بایعتُمانی کارهین فقد جعلتُما لی علیکما السَّبیل باظهارکما الطّاعه وإسرارِکما المعصیه، ولَعَمری ما کنتُما بأحقِّ المهاجرین بالتَّقِیه والکتمان، وأنَّ دفعَکما هذا الامر مِن قبل أن تُدخَلا فیه کان أوسع علیکما مِن خروجِکما منه بعد إقرارِکما به، وقد زَعَمتُما إنّی قتلتُ عثمان فَبَینی وبینکما مَن تَخَلَّف عَنّی وعنکما من أهل المدینه ثُمَّ یلزَمُ کلُّ امریءٍ بقَدَرِ ما احتمل، فارجِعا أیها الشَّیخان عن رأیکما، فإنَّ الان أعظم أمرِکما العار مِن قبل أن یجتمع العار والنّار[۱].

پس از یاد خدا و درود، شما می دانید، گرچه پنهان می دارید که من برای حکومت در پی مردم نرفته بلکه آنان به سوی من آمدند، من قول بیعت نداده، بلکه آنان با من بیعت کردند، شما دو نفر از کسانی بودید که مرا خواستید و بیعت کردید، مانند بیعت عموم مردم با من که نه از روی ترس و قدرتی مسلط و نه برای به دست آوردن متاع دنیا بود. اگر شما دو نفر از روی میل و انتخاب بیعت کردید تا دیر نشده بازگردید و در پیشگاه خدا توبه کنید. و اگر در دل با اکراه بیعت کردید، خود دانید؛ زیرا این شما بودید که مرا در حکومت بر خویش راه دادید و طاعت از من را ظاهر و نافرمانی را پنهان داشتید، به جانم سوگند شما از سایر مهاجران سزاوارتر به پنهان داشتن ع