خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل توجه به پیر آذربایجان

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل توجه به پیر آذربایجان :

قاسم بن علاء از اهالی آذربایجان به افتخار زیارت و وکالت حضرت صاحب الأمرنائل گردیده بود. این مرد بزرگ، ۱۱۷ سال عمر کرد. هشتاد سال از این عمر درازش را با چشم و بینایی گذرانده بود و بقیه را در بی چشمی و نابینایی به سر برد، ولی پیش از مرگش بینا شد و دیدگانش روشن گردید. این مرد بزرگ، سعادت زیارت حضرت هادی و حضرت عسکری علیه السلام را داشت و خدمت هر دو امام، شرفیاب شده بود و تا پایان عمرش، وکیل حضرت صاحب الأمر بود.

قاسم در شهر «ران»^[۱] در ناحیه آذربایجان سکونت داشت. صفوانی می گوید: روزی من مهمان او بودم و بر سر سفره اش نشسته بودم و به غذا خوردن اشتغال داشتیم.

قبلًا برای قاسم پی در پی توقیعات حضرت صاحب الأمر به وسیله شیخ ابوجعفر عمری و سپس به وسیله جناب حسین بن روح نوبختی می رسید، ولی در حدود دو ماه بود که توقیعات حضرت از او قطع شده بود و قاسم نگران و ناراحت بود، مشغول خوردن غذا بودیم که دربان آمد و مژده داد که پیک عراق رسید. قاسم، شادمان گردید و رو به قبله کرد و سجده شکر به جا آورد.

پیک را نزد قاسم آوردند. مردی بود کوتاه قد و میان سال. پیک بودن از چهره اش نمایان بود. جبّه ای مصری بر تن داشت و کفش محلی پوشیده و توبره ای بر شانه آویخته بود.

پیر ۱۱۷ ساله آذربایجان از جا برخاست و او را در بغل گرفت و با وی معانقه کرد و توبره را از گردنش باز کرد. سپس فرمود: تشتی آوردند و آبی. دست و روی پیک را شست و درکنار خودش نشانید و به غذا خوردن مشغول شدیم.

غذا که تمام شد و دستها را شستیم، پیک، نامه ای را بیرون آورد و به دست پیر روشندل آذربایجان داد. جناب قاسم، نامه را گرفت و بوسید و به منشی خود داد که ابن ابی سلمه نام داشت تا بخواند ولی یکی از مهمانها به نام ابوعبداللّه نامه را از او گرفت و خودش باز کرد و به خواندن مشغول شد و به ناگاه تغییر حالت داد و صدایش گرفت که پیر آذربایجان احساس کرد که نامه محتوی خبر بدی است. از ابوعبداللّه پرسید: خیر است گفت: آری خیر است. پرسید: درباره من خبری داده شده؟ ابوعبداللّه گفت: خبری که از آن کراهت داشته باشی، نه. پرسید: چیست ابوعبداللّه؟ گفت: خبر داده اند که شما چهل روز پس از وصول این نامه، می میرید. قاسم گفت: با سلامت دین خواهم مرد؟ ابوعبدالله گفت: آری. قاسم شاد شد و گفت: پس از عمری دراز، جز این آرزویی نداشتم. آن گاه پیک از توبره اش هفت پارچه بیرون آورد و به قاسم تقدیم داشت: سه عدد لنگ، برد یمانی گلی رنگ، عمامه، پیراهن و دستمال. پیر آذربایجان، آنها را گرفت و به پیراهنی که حضرت هادی علیه السلام به وی خلعت داده بود ضمیمه کرد و در کنار هم گذاشت.

او، دوستی داشت به نام عبدالرحمان خیبری که مردی ناصبی بود و روابطی صمیمانه میان او و قاسم برقرار بود و بنا بود نزد او بیاید و میان پسر قاسم و پدر زنش را اصلاح کند. قاسم به دو تن از مهمانانش به نام ابوحامد و ابوعلی رو کرده گفت: خیبری که آمد، این نامه را برایش بخوانید؛ امید است که هدایت شود، من هدایت او را دوست می دارم. آن دو گفتند: این کار را مکن، هنوز گروهی از شیعیان این مطالب را قبول نمی کنند، چه برسد به این مرد ناصبی.

<