خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل حمله به هواپیمای مسافربری و آزمون حقوق بشر

آنتونی رابینز میگه : من در 40 سالگی به جایی رسیدم که برای رسیدن بهش 82 سال زمان لازمه و این رو مدیون کتاب خواندن زیاد هستم.

جنایت هولناک نظامیان امریکایی در روز تیرماه سال در هدف قرار دادن هواپیمای مسافربری ایران در خلیج فارس توسط ناو متجاوز امریکایی را باید یکی از دردناک ترین جنایات کاخ سفید در دوران معاصر دانست، چراکه عاملان آن به رغم اعتراف معاون رئیس جمهور وقت امریکا در حمله عامدانه به هواپیمای مسافربری، نه تنها توبیخ نشدند، بلکه توسط رئیس جمهور وقت امریکا مورد تشویق قرار گرفتند. آنچه به ابعاد ضد انسانی این جنایت می افزاید سکوت سازمان های مدعی حقوق بشری غرب در قبال آن و عدم محکومیت آن توسط سازمان ملل متحد است. این امر سبب گردیده که سران رژیم حاکم بر امریکا، منشأ اصلی بسیاری از جنایات تاریخ معاصر علیه ملت های مستضعف باشند، چراکه به دلیل نظام ناعادلانه فعلی حاکم بر جهان، کاخ سفید خود را در برابر هیچ مرجعی پاسخگو نمی داند.

در روند تحولات دفاع مقدس در سال های پایانی جنگ، رژیم بعثی حاکم بر عراق پس از آنکه در شکست مقاومت رزمندگان اسلام ناکام ماند، سعی کرد از یک سو با کشاندن جنگ به حوزه غیر نظامیان از طریق تشدید موشکباران شهر ها و بمباران شیمیایی شهر های ایران (نظیر شهر سردشت) در مقاومت و ایستادگی مردم و رزمندگان ایران ایجاد اخلال کند و از سوی دیگر با حمله به نفتکش ها و بین المللی کردن جنگ پای قدرت های بیگانه را به خلیج فارس باز کند که حمله ناو امریکایی وینسنس به هواپیمای مسافربری ایران محصول این سیاست های مداخله جویانه بود. اقدام امریکا در این جنایت و استمرار حمایت از صدام، بر ابعاد جنایات این رژیم یعنی علیه مردم ایران افزود و سکوت مجامع بین المللی سبب گردید که امریکایی ها در ادامه جنایتشان سکو های نفتی و ناو های جنگی ایران را هدف قرار دهند.

اقدام امریکا در هدف قرار دادن هواپیمای مسافربری ایران در حالی بود که به اعتراف معاون رئیس جمهور وقت امریکا، فرمانده ناو وینسنس از اینکه یک هواپیمای مسافربری را هدف قرار می دهد آگاه بود. امریکایی ها هدف از این اقدام را وادار کردن جمهوری اسلامی ایران به پذیرش صلح و پایان جنگ اعلام کردند. چنانچه ریگان رئیس جمهور وقت امریکا که به فرمانده ناو مذکور نشان افتخار داد، در این زمینه می گوید: این واقعه ضرورت دستیابی به برقراری صلح را با حداکثر شتاب، دوچندان ساخته است.

نکته تأسفبارتر در این ماجرا برخورد غرب مدعی حقوق بشر با این حادثه و سکوت حمایت آمیز در برابر جنایات امریکاست. این امر نشان داد ادعای غربی ها در حمایت از حقوق بشر، صرفاً کارکرد ابزاری داشته و از آن به عنوان چماقی در راستای منافع خود بهره می برند. مصداق این مدعا را می توان در مقایسه برخورد غرب با آشوب های دی ماه در ایران و آشوب های چند ماه اخیر فرانسه دانست، چراکه در حالی که از سرکوب معترضان توسط دولت فرانسه حمایت می کردند، تلاش داشتند تا پرونده آشوب ها را به صحنه شورای امنیت سازمان ملل برسانند و ایران را محکوم کنند. د