خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل شناسنامه آدمی و نظرات مادیین

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شناسنامه آدمی و نظرات مادیین :

دیگران هم – حتی مادیین – رسیده اند به اینجا که نمی شود ” خود ” آدمی را منحصر کرد به همین خود به اصطلاح شناسنامه ای اصلا شخصیت انسان چیزی است که حتی مادی ترین مادیها برای انسان شخصیت قائل هستند ماوراء شخص.

ناچار اینها هم باید در فکر توجیهی بر آیند که انسان یک خود عالی تر و بزرگتری دارد منتها در پاسخ به این سؤال که این خود بزرگتر چیست؟ می روند دنبال حرفهای دیگر.

یکی از این مکتبها سخنی گفته که چون خیلی به مسائل مهم فلسفی مربوط است ناچارم به اجمال و اشاره رد بشوم گفته است در انسان دو ” من ” وجود دارد: یک من فردی و یک من کلی من فردی این است که خودت را به صورت یک فرد احساس می کنی، و من کلی همان کلی طبیعی است به اصطلاح که در همه افراد وجود دارد، یعنی ” انسان ” از این جهت است که آدم انساندوست است، یعنی اینکه آدم، انساندوست است به خاطر این است که در او دو خود وجود دارد، یکی خود فرد که جزئی و محدود است، و دیگر خود انسان که کلی است

این حرف، بسیار حرف نادرستی است معنای کلی را نفهمیده اند فلاسفه خیلی بزرگ، مخصوصا فلاسفه اسلامی درباب کلی و حقیقت کلی طبیعی، تحقیقات بسیار گرانبهایی کرده اند، از بوعلی گرفته تا صدرالمتألهین که دیگر وارد این مطلب نمی شوم اینها این جور خیال می کنند که آن منی که در انسان شریف است و احساس شرافت می کند من انسانهای دیگر است که باز از طبیعت بیرون نیست، همین انسانهای مادی می گوید آنجا که من خودم را احساس می کنم، این، همان خود پلید است که باید رهایش کرد، و آنجا که انسان را احساس می کنم، باز خود را احساس می کنم اما خود را در ضمن انسان کلی احساس می کنم، و او خود مقدس است می گوییم آن انسان کلی هم عین همین انسانهای دیگر است، چیزی غیر از آنها نیست، و به علاوه انسان کلی در فرد، عین فرد است نه چیزی جز فرد، که این داستان مفصل است

سخن سارتر

بعضی مثل ژان پل سارتر حرف دیگری گفته اند می گویند خود انسان، خود نداشتن است انسان یک خود حقیقی دارد و یک خود مجازی که ناخود است خود حقیقی انسان این است که هیچ خود نداشته باشد هر خودی که شما برای انسان فرض کنید، برای او طبیعت و ماهیت و سرشت فرض کرده اید اصلا انسان یعنی آن موجود بی سرشت و ماهیت، آن موجودی که فاقد خود و آزاد مطلق است جوهر انسان، آزادی مطلق از همه چیز حتی خود داشتن است خود حقیقی تو خود نداشتن است همین قدر که یک خود پیدا کردی، خود حقیقی ات را از دست داده ای

این هم حرف نامربوطی است ولی قابل تشریح و توضیح هست، بعدا ان شاء الله به شرح و توضیح آن می پردازم

نظریه مارکسیستها

یک نظریه دیگر هم اینجا هست که نظریه مارکسیستها است. اینها هم بالاخره چاره ای ندارند [ جز این ] که در انسان دو ” خود ” تشخیص بدهند چون در انسان این دو گرایش را نمی شود انکار کرد اینها مدعی هستند که خود پلید در انسان که باید با او مبارزه کرد، یعنی خود اختصاصی، و خود شریف در انسان، یعنی خود اشتراکی چنین اظهار می دارند که: دورانی بر بشر گذشته است که در آن دوران مالکیت نبوده است و به همین جهت من و مایی در کار نبوده،

دیواری در بین نبوده، همه خودها یک خود بوده اند و آن، خود بشری بوده است مثل افراد یک خانواده که یک ” خود ” همه آنها را تشکیل می دهد و ما به آن می گوییم خود خانوادگی این خود محدود: ” من ” که می گوییم مال من، لباس من، خانه من، سند مالکیت من و یعنی دیوار کشیدن میان افراد با همین مالکیتها افراد بشر از یکدیگر جدا می شوند یعنی این افراد که قبلا کأنه حکم آبی را داشتند که در یک دریا جمع بود، و به قول مولوی همه با همدیگر متحد بودند [ در اثر مالکیتها به صورت آبهای کوچک در آمدند ]. البته مولوی مقصود عالیتر و دیگری دارد:

منبسط بودیم و یک گوهر همه

بی سر و بی پا بدیم آن سر همه

یک گهر بودیم همچون آفتاب

بی گره بودیم و صافی همچو آب [۱]

او در حقیقت عرفانی می گوید، اینها در یک امر اجتماعی. می گویند ابتدا بشر زندگی اشتراکی داشت، همه افراد بشر مثل آبهای یک دریا بودند این مالکیت بی پیر آمد و این آب را قطعه قطعه کرد، هی دیوار کشید و تکه تکه کرد. از اینجا خود فردی و اختصاصی است شما با مالکیت مبارزه کنید، فساد اخلاق را ریشه کن کرده اید تمام فساد اخلاقها ریشه اش مالکیت است اشتراکیت را بر قرار کنید، یک خود جمعی بر قرار می شود و به دنبال آن تمام محاسن اخلاقی که مربوط به خود جمعی بوده است بر قرار می شود

نقد این نظریه

این هم یک حرفی است که به شعر شبیه تر است اکنون فقط یک جهتش را برایتان عرض می کنم، اگر فرصت شد بعدا به تفصیل بحث می کنیم

از اینها یک سؤال می کنیم: آیا آن چیزی که میان افراد انسان دیوار می کشد یعنی ” من ” ها را از یکدیگر جدا می کند، منحصر به مالکیت است ؟ آیا تمام مواهب در زندگی منحصر به مواهبی است که از ثروت ناشی می شود؟ یا در زندگی بشر مواهب دیگری هم هست؟ آیا واقعا افراد یک خانواده که با یکدیگر