خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل شرایط فهم قرآن

آنتونی رابینز میگه : من در 40 سالگی به جایی رسیدم که برای رسیدن بهش 82 سال زمان لازمه و این رو مدیون کتاب خواندن زیاد هستم.

بهره گیری عمیق علمی از قرآن کریم و فهمیدن معارف بلند آن، مشروط است به ارتباط و پیوند با معلّم حقیقی قرآن که همانا خداوند بخشنده است «الرَّحْمنُ* عَلَّمَ الْقُرْآنَ»[۱] علم قرآن همراه با رحمت خدای سبحان است و رحمت خاصّه ی خداوند شامل حال پرهیزکاران می گردد. «وَاتَّقُوا اللَّهَ وَیعَلِّمُکمُ اللَّهُ»[۲] قرآن کریم می فرماید شما تقوا را لباس پاکی روح خود کنید که بهترین لباس است: «وَ لِباسُ التَّقْوی ذلِک خَیرٌ»[۳] و خداوند نیز به شما علم عطا می کند. در جای دیگر به صورت شرط و جزا می فرماید «إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ یجْعَلْ لَکمْ فُرْقاناً»[۴]اگر تقوی را پیشه ی خود کنید و در برابر دستورهای الهی با تقوی باشید، خداوند برای شما نوری از علم را قرار می دهد که جدا کننده ی بین حق و باطل است.

قرآن کریم کتابی ساده و معمولی نیست تا انسان بتواند بر اثر آشنایی با قواعد عربی و مانند آن به همه ی معارفش دست یابد، کتابی است که ریشه در اوج آسمان و مقام «لدن» دارد و از علم خداوند سرچشمه گرفته و درک معارف بی انتهای آن بدون نردبان تقوا و ارتباط با خدا، امکان پذیر نیست، اگر چه چشم و گوش و حواس انسان در بهره مندی از علم، دخالت دارند ولی جای علم و مخزن اصلی آن همان قلب است و خدای سبحان علم الهی را به قلب کسی القا و الهام می کند که با نیروی تقوا، از سلامت و پاکی لازم برخوردار باشد.

تقوا در قرآن کریم، در برابر مقامات ایمانی دیگر نیست، بر خلاف توبه، بازگشت، صدق، احسان و… که همه از مقامات ایمانند. تقوا دارای مراتب است و با هر درجه از ایمان سازگار است؛ هدایت نیز دارای همین درجات است و هر کس هر مرتبه أی از تقوا داشته باشد، هدایت معادل همان مرتبه از تقوا نصیب او می گردد. آیه ی «إِنَّ أَکرَمَکمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکمْ»[۵]نشان می دهد که تقوا دارای مراتبی است که هر کس در مرتبه ی بالاتری قرار بگیرد نسبت به دیگران، کرامت بیشتری دارد.

قرآن کریم یک درجه از تقوا را به عنوان اصل ایمان معرّفی می کند که همان انجام واجبات و ترک محرّمات است. این تقوا، تقوای عمومی است و تحصیل آن بر همه ی مردم لازم است چنانکه فرمود: «فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَکینَتَهُ عَلَی رَسُولِهِ وَعَلَی الْمُؤْمِنِینَ وَأَلْزَمَهُمْ کلِمَهَ التَّقْوَی»[۶] این نازلترین درجه ی تقوا است که «تقوای عام» شمرده می شود.

مرحله ی بالاتر از آن که «تقوای خاص» نامیده می شود، آن است که مستحبّات را انجام د