خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل شرح حدیث اخلاق | ترس از خدا و امید به فضل او

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شرح حدیث اخلاق | ترس از خدا و امید به فضل او :

بسم الله الرّحمن الرّحیم،والحمدلله ربّ العالمین والصّلاه والسّلام علی سیّدنا محمدٍ و آلهِ الطّاهِرین وَ لَعنَهُ اللهِ عَلی أَعدائِهِم أَجمَعین عَن حَمَّادِ بنِ عِیسَی عَنِ الصَّادِقِ جَعفَرِ بنِ مُحَمَّدٍ (عَلَیهِمَاالسَّلام) قَالَ: کَانَ فِیمَا أَوصَی بِهِ لُقمَانُ ابنَهُ نَاتَانَ. .. یَا بُنَیَّ خَفِ اللهَ خَوفاً لَو وَافَیتَهُ بِبِرِّ الثَّقَلَینِ خِفتَ أَن یُعَذِّبَکَ الله وَ ارجُ اللهَ رَجَاءً لَو وَافَیتَهُ بِذُنُوبِ الثَّقَلَینِ رَجَوتَ أَن یَغفِرَ اللهُ لَکَ.[۱]

کَانَ فِیمَا أَوصَی بِهِ لُقمَانُ ابنَهُ نَاتَانَ

معلوم میشود اسم پسر لقمان ناتان بوده است، حالا در پاورقی نسخه های دیگر هم نقل کرده اند: ناسان، نابان و از این قبیل؛ یکی از آن فِقراتی که او سفارش میکند به پسرش این است:

یَا بُنَیَّ خَفِ اللهَ خَوفاً لَو وَافَیتَهُ بِبِرِّ الثَّقَلَینِ خِفتَ أَن یُعَذِّبَکَ الله

در باب خوف و رجاء است؛ میفرماید خوف تو از خدای متعال به مرتبه ای باشد که اگر نیکی و حسنات جنّ و انس را هم با خود داشته باشی، باز هم خائف باشی از اینکه خدای متعال تو را معذّب کند؛ در این حد بایستی انسان خوف داشته باشد.

خب، شما حسنات جنّ و انس را با خودتان دارید؛ امّا آیا از قصورهای خودتان، تقصیرهای خودتان -تقصیرها در مراتب مختلف؛ در هر مرتبه ای از ایمان، نوعی از کارها برای انسان تقصیر محسوب میشود- خاطرجمع هستید؟ نه، بنابراین ولو شما نمازهایتان را میخوانید، نوافلتان را میخوانید، نافله ی شب را میخوانید، دعای کمیل هم میخوانید، تبلیغ دین هم میکنید، کارهای خوب هم انجام میدهید، خدمت به مردم هم میکنید، بعد بگویید دیگر من خیالم راحت است و همه ی کارهای خوب را انجام داده ام؛ نخیر، این جوری نیست. گاهی وظایفی از انسان فوت میشود که العیاذبالله انسان تا آخر عمر نمیفهمد، (بعد که رفت) آن طرف، میفهمد؛ بعد که چشمش را بست و وارد آن نشئه شد، آن وقت نگاه میکند و میبیند چقدر کارها که باید انجام میداده، انجام نداده است؛ یا چقدر کارهایی که بایستی انجام میداده، درست انجام نداده یا با نیّت درست انجام نداده است؛ این جوری است. لذا شما در دعای شریف مکارم الاخلاق میخوانید: وَ استَعمِلنِی بِمَا تَسأَلنِی غَداً عَنه؛[۲] من را به آن کارهایی که فردا از من سؤال خواهی کرد و من را (به خاطر آنها) مؤاخذه خواهی کرد، وادار کن و به سمت آن کارها بکشان. خیلی از کارها را ما غافلیم، حالا گاهی انسان تا دم مرگ یا بعد از مرگ نمیفهمد -که آن خیلی بد است- گاهی هم انسان در اث