خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل عوامل تربیتی کودک; قهر، تهدید، محبت، تشویق

با فایل فایل پاورپوینت کامل عوامل تربیتی کودک; قهر، تهدید، محبت، تشویق یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل عوامل تربیتی کودک; قهر، تهدید، محبت، تشویق شامل ۳۹ اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل عوامل تربیتی کودک; قهر، تهدید، محبت، تشویق را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل عوامل تربیتی کودک; قهر، تهدید، محبت، تشویق با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل عوامل تربیتی کودک; قهر، تهدید، محبت، تشویق بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل عوامل تربیتی کودک; قهر، تهدید، محبت، تشویق با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل عوامل تربیتی کودک; قهر، تهدید، محبت، تشویق وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل عوامل تربیتی کودک; قهر، تهدید، محبت، تشویق با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل عوامل تربیتی کودک; قهر، تهدید، محبت، تشویق مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل عوامل تربیتی کودک; قهر، تهدید، محبت، تشویق :

قهر

همانطور که در گذشته بیان شد، روحیه ها یکسان نیستند و چه بسا بعضی ها از ترس و رقابت و تقلید، تأدیب نشوند و ساخته نشوند. از این گذشته همیشه نمی شود به طور دائم از یک عامل استفاده کرد و بچه را ترساند و یا به رقابت انداخت.

در این موارد باید از راه قهر وارد شد و چنان وانمود کرد که دیگر فلانی را دوست ندارم؛ چون فلان کار را انجام داده یا فلان برنامه را اجرا نموده یا فلان حرف را زده است. در صورتی که کودک با این شخص وابستگی و آشنایی و انس داشته باشد و یا توقع کار و یا چیزی را داشته باشد، ناچار تحت تأثیر در می آید و ادب می شود.

و این راهی است که خود بچه ها در میان خود، از آن استفاده می کنند و برای به دست آوردن یک چیز یکدیگر را به قهر تهدید می نمایند و به نتیجه هم می رسند.

پس مربی باید از این عامل هم استفاده کند، ولی باز نه برای همیشه و مداوم که در روایت آمده است:

شخصی می گوید یا ابا الحسن! از پسرم شکایت دارم. حضرت فرمود:

«او را کتک مزن، با او قهر کن و از او فاصله بگیر، اما باز هم طولش نده»؛ چون این طول دادن یا بچه را می شکند و تنهایی و شکست، او را فراری می دهد و یا این که بی تفاوتی و بی خیالی کودک، کار را خراب می کند. پس در هر دو صورت، ناراحتی و بی تفاوتی نباید زیاد به طول بینجامد.

در این جاست که باز نقش واسطه لازم است و باید واسطه ای در میان افتد و پا در میانی کند و صلح و صفا راه بیندازد و همانطور که در بحث «ترس» گفتیم باید واسطه از رموز و فوت و فن واسطه گری با اطلاع باشد تا کار را خراب ننماید و مربی را از چشم نیندازد و زحماتش را بر باد ندهد.

تهدید و وعده و وعید

بچه ها علاقه های فراوانی دارند، آرزوهای طول و دراز دارند و این هم یکی از نقاط ضعف آنهاست که از این راه می شود به تربیت و تأدیب آنها پرداخت و به نتیجه رسید.

در این کار هم باید دقیق بود تا این که دروغ و تخلف پیش نیاید؛ چون همین که یک تهدید و یا یک وعده عملی نشود، دیگر تهدیدها و وعده ها کاربردی ندارند، گذشته از این که عملًا درس دروغ و فریب را هم یاد گرفته اند و آموخته اند.

مربی باید آگاه باشد که قول ندهد و اگر هم داد حتماً وفا کند تا همین راستگویی او، در این مورد هم یک درس باشد.

مربی باید متوجه باشد که جایزه ها به صورت باج در نیاید و کودک، سوداگری نشود که در برابر هر کار خوبی، طلبکار جایزه ای باشد؛ چون این روحیه بچه را فاسد می کند و این نقطه ضعف، او را خود فروش کرده و ارزان قیمت بار می آورد که زود می توان خریداریش کرد و به هر کاری وادارش نمود، لذا آنجا که خود کودک می گوید اگر فلان چیز را بدهی فلان کار را به خوبی انجام می دهم، نباید از این عامل استفاده کرد؛ چون این پیشنهاد، از یک نیرنگ کودکانه و یک پلتیک شیطنت آمیز خبر می دهد و این خود علامت فساد در روحیه و قابل خریداری بودن روحیه کودک را می رساند.

در اینجا باید با سکوت و همچنین تهدیدها، بچه را ناامید کرد، البته نه تا حدی که امید کودک را قطع کند و او را به دامان راهزن ها و به فرار بکشاند.

محبت و احسان

انسان اسیر محبت است. محبت ها در روح کودک شکست و یک نوع زبونی ایجاد می کند و او می خواهد با پاسخ دادن به محبت، جبران آن شکست ها و خواری ها را بنماید و از قید اسارت ها نجات پیدا کند. ناچار این جوابگویی مطابق با خواسته و میل احسان کننده می شود.

اگر در این حالت، مربی میل و خواست خود را تشریح نماید و آشکار کند، کودک به طور طبیعی به سوی خواسته ها و میل او و حتی گاهی بدون گفتگو و تشریح و فقط با توجه و با نگاه مربی، کودک را به سوی کار مورد توجه می رود و همین او را به آن سمت می کشاند و انجام می دهد، لذا از این عامل می توان برای تربیت کودک استفاده کرد. با محبت ها او شرمنده و اسیر می شود.

محبت ها و احسان ها گذشته از این حالتِ اسارت و شکست، یک نوع عشق و علاقه در کودک به وجود می آورند که خود این علاقه و عشق، برای تربیت پذیری او بی نهایت مؤثر هستند.

عشق نیرویی است که کارها را آسان می کند و مشکلات را حل می نماید و راه ها را نزدیک می سازد. با این وصف، وقتی که این عامل به طور مداوم و همیشگی مورد استفاده قرار بگیرد، از تأثیرش کاسته می شود و یک امر عادی تلقی می گردد و حتی یک نوع وظیفه فرض می شود و دیگر اثر نمی گذارد و نتیجه ای به بار نمی آورد؛ چون در برابر انجام وظیفه، دیگر نه شکست و اسارتی هست و نه تشکر و سپاسی و نه علاقه و محبتی و چه بسا زیاده روی در احسان و محبت باعث خراب شدن روحیه کودک و لوس و نُنُر شدن شخصیت او و سطحی و خام ماندن فکر او می گردد و فسادهای دیگری هم به بار می آورد.

محبّت مانند آبی است که به گیاه می رسد، اگر نباشد گیاه می خشکد و اگر بیش از حد شود ریشه گیاه می گندد و خراب می شود و گیاه می خشکد.

تشویق و توجه و پاداش

همانطور که ترس و مجازات می توانست در تربیت کودک مؤثر باشد، تشویق و پاداش هم از عواملی است که کودک را جلو می آورد و به هدف مربی نزدیک می نماید.

یکی از نیازهایی که در انسان وجود دارد، همان نیاز مقبولیت و مورد توجه واقع شدن و جالب بودن است. پاداش ها و جایزه ها در سطح بالایی این نیاز را اشباع و برآورده می کنند؛ چون جایزه و پاداش گذشته از توجه، مسائل زیادتری را در بر دارد، در نتیجه انسان را که نیاز مقبولیت در او شعله می کشد، با این وسیله می توان رام کرد و به بند کشید و جلو آورد و از این نقطه ضعف می توان به صورت یک عامل تربیتی استفاده کرد. اما تشویق یک نوع تلقینی است که از خارج القا می شود و کاربرد زیادتری دارد؛ مخصوصاً آنجا که شخص تشویق کننده، با شخصیتی بزرگ و محبوب باشد و در دل کودک محبوبیتی داشته باشد، باعث حرکت و پیشرفت کودک است و حتی تصمیم و اراده در او ایجاد می نماید و بر می انگیزد و حرکت می دهد.

پاداش گذشته از آن که در شخص پاداش گیرنده اثر می گذارد، در اشخاص دیگر هم مؤثر است، عده ای را تحریک می کند و جلو می آورد و عده ای را ت