خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل پرهیز از بیهودگی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل پرهیز از بیهودگی :

والذین هم عن اللغو معرضون[۱]؛

و مؤمنان آنانند که از لغو و بیهودگی رویگردانند.

آیه شریفه، مهم ترین صفت ارزنده و شایسته مؤمنان حقیقی را بعد از صفت خشوع بیان می دارد که آنان از لغو و رویگردان بوده پیرامون آن نمی گردند. لغو، هر آن چیزی است که هیچ گونه بهره و ره آوری برای انسان عاقل هوشمند نداشته باشد. در تفاسیر، آن را به انواع مختلف تعریف کرده اند.

کلامی در حقیقت لغو

نخست به معنای دنیا: و ما هذه الحیاه الدنیا الا لهو و لعب[۲].

مؤمن باید از دنیا رویگردان باشد؛

دوم، به معنای غنا و ملاهی،

سوم، به معنای کذب؛

چهارم، به معنای معاصی و گناهان؛

پنجم، اموری که لغو و بی فایده است.

انصاف آن که لغو شامل همه این اقسام می شود و این اقسام، بیان مصادیق آن است. هر کدام از مفسران آن را به یکی از مصادیق آن تعریف و تفسیر کرده اند. همه اعمال و افعال مومنان، مطابق تقاضای ایمان آنان است. حالت ایمانی مومنان مانع از آن است که توجه و تمایلی به لغوها و بیهودگی ها داشته باشند، آنان که به خداوند متعال و رضای او روی آورده اند، چه میلی به لغو و لهو دارند؟ این صفت، ویژگی پرارزش مومنان است. به همین جهت، آیه شریفه را اسمیه و با تقدیم صله با درج فصل آورده تا تاکید شدید را برساند که صفت بارزه مومنان چنین است، که اطراف لغو نمی گردند؛ نه مباشرت بر آن دارند و نه میلی بر آن و نه حضوری با آن دارند.

همان طور که گفتیم، وجه مشترک همه دیدگاه ها در مورد لغو آن است که لغو هر آن چیزی است که فایده ای عقلایی در آن نباشد، چه فایده ای دنیایی و چه آخرتی و از آن جا که فایده هر چیزی بر حسب اختلاف موارد مختلف می گردد.

چه بسا فعلی و کاری نسبت به امری لغو و نسبت به چیزی دیگر سودمند باشد. دین شریف هر چیز ارزش مند و مفید عالم آخرت و محضر شریف باری را پرفایده می بیند و هر آن چیز که بهره و فایده ای برای عالم آخرت انسانی ندارد، لغو و بی فایده برای آخرت است، گر چه ممکن است فایده دنیایی داشته باشد، حتی اعمال مباح و حلالی که صاحبش در دنیا و یا در آخرت از آن سودی نبرد و منتهی به سود آخرت نشود گویی لغو بود و به فنا رفته است، حتی اعمال ضروری دنیایی انسان چون خوردن و آشامیدن، اگر آدمی آن را در راه اطاعت باری و عبادت او بیاورد بهره مند است و اگر برای شهوت و بهره بری دنیایی باشد و بهره ای پایدار و ابدی نداشته باشد، لغو و بیهوده است.

آفرینش انسانی برای پایداری و همیشگی عالم آخرت اوست و هر فعلی که سودی برای آخرت نداشته