خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل تشویق فرزندان بر اساس لیاقتها و شایستگی های خاص خود

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تشویق فرزندان بر اساس لیاقتها و شایستگی های خاص خود :

برتری دادن بعضی از فرزندان (به حسب لیاقتهایشان ) بر بعضی دیگر، در برخی موارد جایز است ولی هرگاه موحیات و کینه توزی و دشمنی دیگران را فراهم کند، باید ترک شود.

در روایتی می خوانیم:

علی بن ابیطالب (علیه السلام ) می فرماید: روزی پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) در منزل ما استراحت کرده بود، امام حسن آب طلبید، رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) برخاسته قدری شیر دوشید و در ظرفی کرده به دست امام حسن (علیه السلام ) داد. حسین از جای خویش بلند شده، خواست کاسه شیر را از دست حسن بگیرد، اما پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) جلوی حسین را گرفت و او را از این کار باز داشت.

حضرت زهرا که این منظره را تماشا می کرد، عرضه داشت: یا رسول الله! گویا حسن را بیشتر دوست داری؟

پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم ) پاسخ داد: چنین نیست، بلکه دفاع و پشتیبانی من از حسن (علیه السلام )، این است که او حق تقدم دارد و زودتر از حسن (علیه السلام ) تقاضای آب کرد. پس باید رعایت نوبت را نمود. [۱]

((ابوهریره )) گوید:

امام حسن و امام حسین (علیهما السلام ) در حضور رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم ) کشتی می گرفتند، رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) به امام حسن می فرمود: آفرین حسن، آفرین حسن.

فاطمه از روی تعجب خطاب به پیامبر کرد و عرضه داشت:

ای رسول خدا! با اینکه حسن بزرگتر از حسین است، او را بر علیه حسین تشویق می کنی؟! پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم ) پاسخ داد: علتش این است که حسین از تاییدات الهی برخوردار است و جبرئیل او را تشویق می کند. بدین سبب من او را تشویق می کنم. [۲]

قائل شدن تساوی در موارد تبعیض مایه تباهی و از هم گسستن نظام زندگی است. فرزندی که موازین علم و ادب و یا مزایای دیگر اخلاقی را رعایت نمی کند، یکسان نگریستن به چنین فردی علاوه بر اینکه روح فضیلت خواهی را در دیگران می کشد، خود ستمی است بر این فرد که به طور خودرو، رشد کند و بالا رود. عدم رعایت یکسونگری به فرزندان در مواردی به حسب حال ایشان، مهری است که از جانب مربی باید اعمال شود، گرچه ظاهر کار تبعیض است ولی در باطن مهر است و محبت.

عن سعدبن سعدالاشعری: قال ساءلت اباالحسن الرضا (علیه السلام ) عن الرجل یکون بعض ولده احب الیه من بعض ویقدم بعض ولده علی بعض؟ فقال: نعم قد فعل ذلک ابو عبدالله (علیه السلام ) نحل محمدا وفعل ذلک ابوالحسن (علیه السلام ) نحل احمد شیئا، فقمت انابه حتی حزته له، فقلت: جعلت فداک! الرجل یکون بناته احب من بنیه؟ فقال: البنات والبنون فی ذلک سواء، انما هو بقدر ما ینزلهم الله عزوجل منه. [۳]

((راوی )) گوید:

از امام رضا (علیه السلام ) پرسیدم مردی برخی از فرزندانش را بر برخی دیگر ترجیح می دهد و یا یکی را بیشتر از دیگری دوست دارد. (این چه حکمی دارد)؟ حضرت فرمود: آری امام صادق (علیه السلام ) نیز اینطور رفتار می کرد. [۴] به ((محمد)) علاقه بیشتری نشان می داد و حضرت موسی بن جعفر (علیه السلام ) نیز به ((احمد)) علاقه داشت و او را بر دیگر فرزندش برتری می داد. هنگامی که از جای خود برخاستم، عرض کردم، فدایتان شوم. مردی که دختر خود را از پسرش بیشتر دوست دارد، همان حکم را دارد، حضرت فرمود:

پسر و دختر در این حکم باهم مساویند.

از این احادیث، نکته بسیار مهمی به دست می آید و آن، این که دوران کودکی آنقدر که مورد توجه روان شناسان است. حائز اهمیت نیست، یعنی اینطور نیست که پرورش کودک در این مرحله، تنها عامل تعیین کننده رفتار آینده فرد باشد، بلکه دوران کودکی مخصوصا مرحله اول آن، آثار و عوارضی به همراه دارد که بر شخصیت منعکس می شود ولی در یک حوزه محدود، نه به آن صورت مبالغه آمیز که در دوران شناسی مادی بیان شده و تعیین کننده نهایی رفتار شخص باشد. آگاهی و شناخت نسبت به این حقایق، بدون شک بسیاری از دیدگاههای تربیتی و روان شناسی را که در اذهان راه یافته و نیز به صورت حقایق غیرقابل انکار جلوه می کنند، تغییر خواهد داد. با توجه به قضیه بردران یوسف که از پدرشان خواستند