خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل ترتیل؛ شیوه اقرا و قرائت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در آموزش

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل ترتیل؛ شیوه اقرا و قرائت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در آموزش – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل ترتیل؛ شیوه اقرا و قرائت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در آموزش شامل ۶۹ اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل ترتیل؛ شیوه اقرا و قرائت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در آموزش گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل ترتیل؛ شیوه اقرا و قرائت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در آموزش با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل ترتیل؛ شیوه اقرا و قرائت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در آموزش از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل ترتیل؛ شیوه اقرا و قرائت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در آموزش با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل ترتیل؛ شیوه اقرا و قرائت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در آموزش را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ترتیل؛ شیوه اقرا و قرائت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در آموزش :

ترتیل در لغت به معنای مرتب و منظم کردن و آراستن چیزی برای استقامت و پایداری آن است و در اصطلاح، یعنی حُسن تألیف و تنظیم اجزای کلام و ادای آسان و روان و با تأنی آن؛ به گونه ای که یکایک اجزای آن، آشکار و تبیین شود[۱].

با توجه به فرمان الهی: ورتل القرآن ترتیلاً[۲] شیوه اقرا و قرائت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در آموزش قرآن، ترتیل بوده است. خوشبختانه، هم کیفیت اقرا و قرائت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) (مصداق عینی و عملی ترتیل خوانی) در روایات منعکس شده و هم معنا و مفهوم ترتیل به نحو روشن و متنوعی بیان شده است که ارکان آن به قرار زیر است:

الف. بیان و اظهار کامل آواهای زبان قرآن به صورتی روشن و واضح

ام سلمه در توصیف قرائت رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) می گوید: قراءه مفسره حرفاً حرفاً[۳]منظور از حرف در این گونه روایات، حرف های ملفوظ در قرائت و خواندن است، نه همه حروفی که در کتابت قرآن به کار می رود. منظور از حرف، آواهای زبان است، نه نشانه های نوشتاری آن[۴].

واج (phoneme) آوایی است که می تواند در یک ساخت آوایی، جانشین آوایی دیگر شود و آن ساخت را به ساخت دیگری تبدیل کند.

واج هر یک از واحدهای صوتی است که در معنای کلمات تمایز ایجاد می کند. هر زبانی، اعم از این که خطی برای ثبت گفتار داشته باشد یا نه، دارای تعدادی صداهای گفتاری است که به آن واج گویند و زبان در قلمرو کاملاً محدود این صداها جریان می یابد[۵].

بدین سان، در قرائت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) یکایک واحدهای صوتی و اجزای متمایز کننده معنا در زنجیره کلام خدا به صورتی کاملاً روشن و واضح (مفسره) ادا و اظهار می شد؛ به طوری که مستمع، آن ها را به آسانی و به طور کامل می شنید.

فیض کاشانی (د ۱۰۹۱ق) ذیل تعریف ترتیل به حفظ الوقوف و بیان الحروف آورده است:

ترتیل در قرائت باید چنان باشد که تک تک حروف (آواها)، کاملاً آشکار، واضح و بدون هیچ ابهام و پیچیدگی به گوش شنونده برسد؛ به گونه ای که اگر خواستار شمارش آن ها شد، بتواند آن ها را بشمارد؛ همان طور که روایت شده قرائت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) این گونه بوده است[۶].

از این رو قرائت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در مقام بنیان گذاری قرائت و کتابت قرآن، از هرگونه ابهام و پیچیدگی (مانند: ادغام نون ساکن نزد حروف یرملون، اخفا، اقلاب (قلب به میم) و ظاهر نکردن اعراب) به دور بود.

زرکشی (د ۷۹۴ق) معتقد است:

فحق علی کل امری مسلم قرأ القرآن أن یرتله، و کمال ترتیله تفخیم ألفاظه، والابانه عن حروفه، والافصاح لجمیعه بالتدبر حتی یصل بکل ما بعده. . . والا یدغم حرفاً فی حرف؛ بر مسلمان واجب است که قرآن را به ترتیل قرائت کند و کمال ترتیل در این است که همه الفاظ قرآن را متین و مفخم و روشن و واضح ادا کند و فرازها را در پی هم بخواند. . . و هیچ حرفی را در حرف دیگر ادغام نکند[۷].

ابن جزری (د ۸۳۳ق) به نقل از علمای شافعی، ترتیل را این گونه تعریف می کند:

أی تلبث قراءته و أفضل الحرف من الحرف الذی بعده، و لا تستعجل، فتدخل بعض الحروف فی بعض [۸]؛ قرآن را با تأنی و شمرده بخوانید و عجله نکنید تا حروف (آواهای) آن در یکدیگر ادغام نگردند.

ابراهیم انیس آورده است:

تلفظ ن در لهجه های عربی دچار دگرگونی های گسترده ای شده است و گرایش زیادی به ادغام در دیگر حروف نموده است. . . به این جهت قراء تمایل زیادی داشته اند که قواعد ویژه ای برای نون وضع کنند. . . در حالی که در زبان های سامی، اصل، اظهار نون است. . . ملت یهود بیشتر آواها را از بینی تلفظ می کند که این پدیده بیشتر بر اثر ادغام نون در حروف، خصوصاً دو حرف لام و واو ایجاد می شود[۹].

آیه الله سید مصطفی خمینی (رحمه الله) (د ۱۳۵۶ش) بعضی از مباحث مهم فن تجوید (مانند ادغام یرملون) را فاقد اصل صحیح می داند و به طور کلی، آمیختن مسائل تجویدی با مسائل شرعی و صبغه شرعی بخشیدن به احکام تجوید را نادرست می شمرد[۱۰].

ب. رعایت وقف در پایان هر آیه و دیگر مواضع درون آیه ای

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در آموزش، قرآن را فراز به فراز و آیه به آیه اقراء و قرائت می کرد؛ یعنی در پایان قرائت هر فراز و آیه، وقف می کرد و سپس فراز و آیه بعدی را می خواند[۱۱]. مثلاً آیه چهارم سوره مسد، شامل دو فراز است که پس از قرائت فراز اول: و أمرأته وقف کوتاهی انجام شده و سپس فراز دوم: حماله الحطب قرائت می شود.

ام سلمه می گوید: کان النبی (صلی الله علیه و آله و سلم) یقطع قراءته آیه آیه[۱۲] أن النبی کان یقطع قراءته آیه آیه (الحمدلله رب العالمین) ثم یقف (الرحمن الرحیم) ثم یقف [۱۳]کان النبی (صلی الله علیه و آله و سلم) یقرأ (بسم الله الرحمن الرحمن الرحیم * الحمدلله رب العالمین. . . ) یقطعها حرفاً حرفاً.

طریحی (د ۱۰۸۵ق) آورده است:

گاهی به یک کلام تام (جمله یا گفته کامل) نیز حرف می گویند و در این حدیث از امام باقر (علیه السلام) که فرمود: الأذان و الاقامه خمسه و ثلاثون حرفاً، فعد ذلک بیده واحداً واحداً، الأذان ثمانیه عشر حرفاً، و الاقامه سبعه عشر حرفاً[۱۴]، حرفاً؛ یعنی فصلاً؛ اذان و اقامه شامل ۳۵ فراز یا بخش است که امام (علیه السلام) آن ها را یک به یک قرائت کرده و با انگشتان دست شمرد؛ اذان هجده فراز و اقامه هفده فراز شد[۱۵].

القا و آموزش اذان به پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) نیز حرف به حرف و فراز به فراز بوده است: ألقی علی رسول الله الأذان حرفاً حرفاً[۱۶].

بر پایه این تعریف، قرائت حرف به حرف در مقابل قرائت بی وقفه و پی در پی و بدون رعایت فاصله لازم بین اجزای کلام، که بسیار تند و سریع خوانده می شود، قرار دارد؛ به طوری که شنونده قادر به درک و فهم همه اجزای کلام نیست[۱۷].

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) و معلمان قرآن (به پیروی از ایشان)، این تقسیم آیات به فرازها (مواضع وقف) را به قرآن آموزان (صحابه) تعلیم می دادند. عبدالله بن عمر می گوید: تنزل السوره علی محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) فنتعلم حلالها و حرامها، و ما ینبغی أن یوقف عنده منها[۱۸]. سیوطی (د ۹۱۱ق) از قول نحاس آورده است: فهذا الحدیث یدل علی أنهم کانوا یتعلمون الأوقاف، کما یتعلمون القرآن. ابن جزری با اشاره به روایت حضرت علی (علیه السلام): الترتیل معرفه الوقوف و تجوید الحروف [۱۹] آورده است: فقی کلام علی (علیه السلام) دلیل علی وجوب تعلمه و معرفته و فی کلام ابن عمر، برهان علی ان تعلمه اجماع من الصحابه.

بنابراین می توان گفت که یک وجه از علم و عمل در روایاتی که از ابن مسعود و ابی بن کعب به دست رسیده (مبنی بر این که ما قرآن را ده آیه ده آیه، همراه علم و عمل فرا می گرفتیم [۲۰]، همان شناخت و آگاهی بر مواضع وقف و رعایت کردن آن در اقرا و قرائت قرآن بوده است.

رعایت وقف بر سر آیات و فرازهای قرآن سبب می شد که آغاز و انجام هر آیه با دقت و ظرافت، تبیین و تثبیت شود و قرائت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) قرائتی آرام و با تأنی. حفصه می گوید: خواندن یک سوره معمولی به شیوه ترتیل توسط پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) بیش از خواندن یک سوره بزرگ تر در قرائت دیگران، طول می کشید: کان رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) یقرأ السوره فیرتلها حتی تکون اطول من اطول منها[۲۱].

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) در معنا و مفهوم ترتیل در ورتل القرآن ترتیلاً فرموده اند:

بینه تبیاناً (ثبته تثبیتاً[۲۲] و لا تنثره نثر الرمل، و لا تهذه هذ الشعر، قفوا عند عجائبه، حرکوا به القلوب، و لا یکن هم أحدکم آخر السوره[۲۳]؛ قرآن را به گونه ای بخوانید که همه اجزای آن، روشن و واضح بر زبانتان بیان و تبیین شود و در قلب و ذهنتان تثبیت شود. قرآن را مانند شعرخوانی، نه آن قدر سریع و متصل بخوانید که کلمات و آیات به یکدیگر بچسبد و نه آن قدر میان کلمات و عبارات فاصله دهید که اجزای کلام مانند دانه های شن (هنگام بادی تند) از هم جدا و پراکنده شود. هدف شما از خواندن قرآن این نباشد که هرچه سریع تر سوره ای را به پایان برسانید بلکه قرآن را به خودتان اسماع کنید و به آنچه می خوانید، گوش فرادهید تا آوای قرآن قلب هایتان را بیدار کند و به حرکت و تدبر وادارد[۲۴]. در غیر این صورت خیر و برکتی در قرائتتان وجود نخواهد داشت و خواندنتان بی ثمر است[۲۵].

از امام علی (علیه السلام) نیز روایت شده است: الترتیل هو حفظ الوقوف و بیان الحروف[۲۶]. حفظ الوقوف همان قرائت فراز به فراز و آیه به آیه و رعایت وقف بر سر آن هاست؛ و بیان الحروف، أداءالحروف، تجویدالحروف یا بینه تبیاناً تعبیر دیگری از توصیف قرائت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) به قرائت مفسره حرفاً حرفاً است که توضیح آن گذشت.

گفتنی است در بسیاری از لهجه های عربی، آواها بر اثر ادغام و اخفا و دیگر پدیده های صوتی ادا نمی شد[۲۷]. از این رو با توجه به زمان و زمینه صدور این روایات، اداءالحروف و تجویدالحروف نمی تواند به معنایی باشد که بعداً در علم تجوید و توسط برخی از قراء مطرح شد[۲۸].

امام صادق (علیه السلام) نیز ذیل ورتل القرآن ترتیلاً فرمودند: هو أن تتمکث فیه تحسن به صوتک [۲۹] قرآن را با رعایت مکث میان اجزای آن بخوان و صدایت را با خواندن قرآن، نیکو و آراسته کن.

از این رو صدای بلند و رسا در خواندن قرآن به شیوه ترتیل، موضوعیت دارد. در برخی روایات، ترتیل در مقابل هذرمه، به معنای سرعت و عجله در قرائت آمده است: ان القرآن لا یقرأ هذرمه و لکن یرتل ترتیلاً[۳۰].

همچنین شیوه سخن گفتن پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) همچون قرائت ایشان، به صورت شمرده و آرام و روان بوده است:

– عن جابر قال: کان فی کلام رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) ترتیل و ترسیل[۳۱].

– عن علی (علیه السلام) قال: . . . و کان کلامه فصلاً یتبینه کل من سمعه. . .[۳۲].

– بین کلامه توقف یحفظه سامعه و یعیه[۳۳].

– عن (عائشه) قالت: کان کلام رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) کلاماً فصلاً یفهمه کل من سمعه[۳۴].

– عن عائشه قالت: ان رسول الله لم یکن یسرد الحدیث کسردکم؛ رواه الشیخان و الترمذی و زاد: (و لکنه کان یتکلم بکلام بینه فصل یحفظه من جلس الیه[۳۵].

– عنها (عائشه) قالت: و کان النبی یحدث حدیثاً لو عده العاد لأحصاه[۳۶].

بر پایه روایات ذیل، رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) قرآن را با مد قرائت می فرمود:

– عن أنس أنه سئل کیف کانت قراءه النبی (صلی الله علیه و آله و سلم) فقال: کانت مداً، ثم قرأ بسم الله الرحمن الرحیم یمد ببسم الله، و یمد بالرحمن، و یمد بالرحیم[۳۷].

– عن قتاده قال: سألت أنسا کیف کانت قراءه رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم)؟ قال: کان یمد صوته مداً[۳۸].

چون پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) قرآن را فراز به فراز و شمرده قرائت می