خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Marriage For One by Ella Maise

آنتونی رابینز میگه : من در 40 سالگی به جایی رسیدم که برای رسیدن بهش 82 سال زمان لازمه و این رو مدیون کتاب خواندن زیاد هستم.

نویسنده: Ella Maise

Jack and I, we did everything backward. The day he lured me into his office-which was also the first day we met-he proposed. You’d think a guy who looked like him-a bit cold maybe, but still striking and very unattainable-would only ask the love of his life to marry him, right? You’d think he must be madly in love.Nope. It was me he asked.

A complete stranger who had never even heard of him. A stranger who had been dumped by her fiancé only weeks before. You’d think I’d laugh in his face, call him insane-and a few other names-then walk away as quickly as possible. Well…I did all those things except the walking away part.It took him only minutes to talk me into a business deal…erm, I mean marriage, and only days for us to officially tie the knot. Happiest day of my life.

Magical. Pop the champagne… Not. It was the worst day. Jack Hawthorne was nothing like what I’d imagined for myself.I blamed him for my lapse in judgment.I blamed his eyes, the ocean blue eyes that looked straight into mine unapologetically, and that frown on his face I had no idea I would become so fascinated with in time.It wasn’t long after he said I was the biggest mistake of his life that things started to change.

No, he still didn’t talk much, but anyone can string a few words together. His actions spoke the loudest to me. And day after day my heart started to get a mind of its own.One second he was no one. The next he became everything.One second he was unattainable. The next he seemed to be completely mine.One second I thought we were in love. The next it was still nothing but a lie.After all, I was Rose and he was Jack. We were doomed from the very beginning with those names. Did you expect anything else?

توضیحات فارسی در مورد کتاب (ترجمه ماشینی)

ما ما همه چیز را به صورت معکوس انجام دادیم. روزی که مرا به دفترش کشاند-که همچنین اولین روزی بود که با هم ملاقات کردیم-او پیشنهاد ازدواج داد. فکر می‌کنی مردی که شبیه او بود-شاید کمی سرد، اما هنوز جذاب و غیرقابل دسترس-فقط عاشق زندگی‌اش می‌شود و از او می‌خواهد که با او ازدواج کند؟ فکر می‌کنی باید عاشقانه عاشق او باشد؟ نه. او از من خواست.

یک غریبه کامل که حتی نام او را نشنیده بودم. یک غریبه‌ای که چند هفته قبل توسط خطيبش رها شده بود. فکر می‌کنی من به چهره‌اش می‌خندم، او را دیوانه می‌نامم و چند نام دیگر و بعد سریع می‌روم؟ خب…من همه آن کارها را کردم، به جز رفتن. او فقط چند دقیقه طول کشید تا مرا به یک معامله تجاری…بهتر بگویم ازدواج متقاعد کند، و فقط چند روز بعد ما به طور رسمی ازدواج کردیم. شادترین روز زندگی من.

جادویی. شامپاین را باز کن…نه. این بدترین روز بود. جک هاثورن هیچ‌چیز مثل چیزی نبود که خودم تصور می‌کردم. او را مقصر اشتباه قضاوت من دانستم. مقصر چشمانش، چشمان آبی اقیانوس که بدون عذرخواهی مستقیم به چشمانم نگاه می‌کرد، و آن خراش روی صورتش که من نمی‌دانستم در طول زمان چقدر به آن علاقه‌مند خواهم شد. نه مدت بعد از اینکه او گفت من بزرگترین اشتباه زندگی‌اش هستم، چیزها شروع به تغییر کردند.

نه، او هنوز هم زیاد صحبت نمی‌کرد، اما هر کسی می‌تواند چند کلمه را به هم بچسباند. اعمالش برایم قوی‌ترین صدا را داشت. و روز به روز قلبم شروع به داشتن ذهنی مستقل کرد. یک لحظه او هیچ بود. لحظه بعد او همه چیز بود. یک لحظه او غیرقابل دسترس بود. لحظه بعد به نظر می‌رسید کاملاً متعلق به من است. یک لحظه فکر می‌کردم ما عاشقیم. لحظه بعد هنوز هم فقط یک دروغ بود. بعد از همه، من رز بودم و او جک. ما از همان ابتدا با این نام‌ها محکوم بودیم. انتظار چیز دیگری داشتید؟