خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Invisible Doctrine: The Secret History of Neoliberalism by George Monbiot PDF

آنتونی رابینز میگه : من در 40 سالگی به جایی رسیدم که برای رسیدن بهش 82 سال زمان لازمه و این رو مدیون کتاب خواندن زیاد هستم.

Neoliberalism is the dominant ideology of our time. It shapes us in countless ways, yet most of us struggle to articulate what it is. Worse, we have been persuaded to accept this extreme creed as a kind of natural law. In Invisible Doctrine, journalist George Monbiot and filmmaker Peter Hutchison shatter this myth. They show how a fringe philosophy in the 1930s—championing competition as the defining feature of humankind—was systematically hijacked by a group of wealthy elites, determined to guard their fortunes and power. Think tanks, corporations, the media, university departments and politicians were all deployed to promote the idea that people are consumers, rather than citizens.

One of the most pernicious effects has been to make our various crises—from climate disasters to economic crashes, from the degradation of public services to rampant child poverty—seem unrelated. In fact, they have all been exacerbated by the “invisible doctrine,” which subordinates democracy to the power of money. Monbiot and Hutchison connect the dots—and trace a direct line from neoliberalism to fascism, which preys on people’s hopelessness and desperation.

Speaking out against the fairy tale of capitalism and populist conspiracy theories, Monbiot and Hutchison lay the groundwork for a new politics, one based on truly participatory democracy and “private sufficiency, public luxury”: an inspiring vision that could help bring the neoliberal era to an end.

توضیحات فارسی در مورد کتاب (ترجمه ماشینی)

نئولیبرالیسم ایدئولوژی غالب دوران ماست. به اشکال بی‌شماری ما را شکل می‌دهد، اما اکثر ما با بیان ماهیت آن مشکل داریم. بدتر از آن، ما را متقاعد کرده‌اند که این اعتقاد افراطی را به عنوان نوعی قانون طبیعی بپذیریم. در آموزه نامرئی، جورج مونبیوت روزنامه‌نگار و پیتر هچینسون فیلمساز، این افسانه را از بین می‌برند. آنها نشان می‌دهند که یک فلسفه حاشیه‌ای در دهه ۱۹۳۰—که رقابت را ویژگی تعریف‌کننده انسانیت می‌ستود—به طور سیستماتیک توسط گروهی از ثروتمندان نخبه‌گرا که مصمم به حفظ ثروت و قدرت خود بودند، به سرقت رفت. فکرسنجی‌ها، شرکت‌ها، رسانه‌ها، بخش‌های دانشگاهی و سیاستمداران همه برای ترویج این ایده که مردم مصرف‌کنندگان هستند، نه شهروندان، به کار گرفته شدند.

یکی از اثرات مخرب آن این بوده که بحران‌های مختلف ما—از فجایع اقلیمی تا سقوط‌های اقتصادی، از تخریب خدمات عمومی تا فقر کودکان گسترده—به نظر می‌رسد که بی‌ارتباط هستند. در واقع، همه آنها توسط «آموزه نامرئی» تشدید شده‌اند که دموکراسی را به قدرت پول زیرورد. مونبیوت و هچینسون نقاط اتصال را مشخص می‌کنند—و یک خط مستقیم از نئولیبرالیسم به فاشیسم را که از ناامیدی و یأس مردم سوءاستفاده می‌کند، ترسیم می‌کنند.

با مخالفت با افسانه سرمایه‌داری و تئوری‌های توطئه مردمی، مونبیوت و هچینسون زمینه را برای یک سیاست جدید فراهم می‌کنند، مبتنی بر دموکراسی واقعاً مشارکتی و «کفایت خصوصی، لذت عمومی»: یک چشم‌انداز الهام‌بخش که می‌تواند به پایان دادن به دوران نئولیبرالیسم کمک کند.