خرید و دانلود نسخه کامل کتاب What Genes Cant Do

توضیحاتی در مورد کتاب

ایده این ژن یک موضوع سازماندهی مرکزی در زیست شناسی معاصر بوده است و پروژه ژنوم انسانی و پیشرفت های بیوتکنولوژیکی این ژن را در کانون توجه رسانه ها قرار داده است. در این کتاب لنی ماس تاریخچه مفهوم ژن را بازسازی می‌کند و آن را در زمینه تعامل دائمی بین نظریه‌های پیش‌فرماسیونیسم و ​​نظریه‌های اپی‌زایی قرار می‌دهد. او دریافت که نه یک، بلکه دو حس بنیادی – و اساساً متفاوت – از “ژن” در کاربرد علمی وجود دارد – یکی وارث پیش‌فرماسیونیسم و ​​دیگری وارث اپی‌زایی. “Gene-P”، مفهوم ژن پیش‌سازمان‌گرا، به‌عنوان پیش‌بینی‌کننده ابزاری پیامدهای فنوتیپی عمل می‌کند، در حالی که «ژن-D»، ژن اپی‌ژنز، یک منبع رشدی است که توالی‌های اسید آمینه ممکن را برای پروتئین‌ها مشخص می‌کند. ماس استدلال می‌کند که این ایده رایج که ژن‌ها طرح‌های اولیه برای ارگانیسم‌ها را تشکیل می‌دهند، نتیجه آمیختگی غیرقابل توجیه این حس‌های معتبر مستقل از ژن است، و او مبنای بلاغی این آمیختگی را تحلیل می‌کند. ماس در قلب کتاب از تمایز Gene-D/Gene-P برای بررسی اساس واقعی نظم بیولوژیکی و از دست دادن پاتولوژیک نظم در سرطان استفاده می کند. او تجزیه و تحلیل مفصلی از نقش “نظم از مرتبه” غشای سلولی و بخش بندی ارائه می دهد و رویکردهای دینامیکی به نظم بیولوژیکی مانند استوارت کافمن را در نظر می گیرد. او تاریخچه تحقیقات سرطان را با تاکید بر مدل‌های ژن انکوژن و سرکوبگر تومور مرور می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه این استراتژی‌های ژن محور به اهمیت زمینه‌های سازمانی چند سلولی در سطح بالاتر در شروع و پیشرفت سرطان اشاره می‌کنند. سرانجام، ماس از یافته‌های پروژه ژنوم انسان، مدولار بودن بیولوژیکی و علاقه فزاینده به ترکیب مجدد نظریه‌های تکامل و توسعه استفاده می‌کند تا فراتر از “قرن ژن” به سمت تولد دوباره درک بیولوژیکی نگاه کند.