خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Timescales

توضیحاتی در مورد کتاب

در: Lock G., Molyneux B. (eds). باستان شناسی مقیاس. — New York: Springer, 2006. — pp. 27-37.

باستان شناسی به مقیاس های زمانی طولانی خود افتخار می کند. علیرغم مضرات شواهد مفقود، تکه‌تکه و پراکنده، باستان‌شناسی یک مزیت بزرگ را دارد که به طولانی‌ترین longue duree نگاه می‌کند، که احتمالاً شش میلیون سال گذشته را در بر می‌گیرد. با این حال، همانطور که ما به خوبی می دانیم مقیاس وابسته به زمینه است – هیچ چیز ذاتا بزرگ یا کوچک نیست، بلکه فقط در مقایسه با چیز دیگری است. پشت ادعای باستان شناسی در مورد مقیاس های زمانی طولانی، مجموعه ای ضمنی و بررسی نشده از فرضیات مربوط به آنچه که یک دیدگاه کلی از مدت زمان در سایر رشته ها را تشکیل می دهد است، که در مقایسه با باستان شناسی، مقیاس های زمانی ما را بزرگ جلوه می دهد. آنچه را می‌توانیم رشته‌های کوتاه‌مدت بنامیم، مانند انسان‌شناسی یا جامعه‌شناسی، مجموعه‌ای از رویدادها را بررسی می‌کنند یا دیدگاهی بیوگرافیک در طول زندگی یک فرد دارند. تاریخ طیفی از مقیاس‌های زمانی را بررسی می‌کند، که در انتهای مقیاس با انسان‌شناسی همپوشانی دارند، تا دوره‌های طولانی برودل زمانی که روابط مردم با خشکی و دریا در طول قرن‌ها و حتی هزاره‌ها آشکار شد. با هر یک از این معیارها، مقیاس‌های زمانی باستان‌شناسی سخاوتمندانه به نظر می‌رسند، اگرچه البته ما نمی‌توانیم با زمین‌شناسان یا دیرینه‌شناسان رقابت کنیم، حتی اگر هیچ‌کدام از این دو نگران انسان‌ها و تأثیرات آن‌ها نباشند. از میان رشته‌های مرتبط با کنش انسان، هزاره‌ها و میلیون‌ها سالی که در دسترس باستان‌شناسی است، همه رشته‌های دیگر را کوتوله می‌کند و به ما این امکان را می‌دهد که سؤالات بزرگی را در مورد معنای انسان بودن، گم شدن در وسعت زمانی که در اختیار داریم یا غواصی مطرح کنیم. به جزییات جزئی زندگی مردم که در آن حفظ می شود.