خرید و دانلود نسخه کامل کتاب The World in Which We Occur: John Dewey, Pragmatist Ecology, and American Ecological Writing in the Twentieth Century

توضیحاتی در مورد کتاب

جان دیویی فیلسوف آمریکایی همه تلاش های بشر را با جهان طبیعی یکی می دانست. دیویی در نوشته های خود، به ویژه هنر به عنوان تجربه (1934)، بر اولویت محیط در تجربه زیبایی شناختی اصرار دارد. تصور دیویی از محیط زیست شامل طبیعت و انسان ساخته شده است. دنیایی که در آن رخ می‌دهیم این مفهوم را به منظور تعریف «اکولوژی پراگماتیست» برجسته می‌کند، عملی که ریشه در واسط فرهنگ و طبیعت دارد. نیل براون این را یکی از ویژگی های مهم برخی از مهم ترین نوشته های زیست محیطی قرن گذشته می داند. برای درک کامل دخالت انسان در دنیای طبیعی، براون استدلال می کند که مرزهای انضباطی باید باز شود، با پیامدهای عمیقی برای عمل دموکراسی. از نظر براون، تخریب محیط فیزیکی و زوال دموکراتیک ریشه در همین مشکل دارد: اعتقاد همیشگی ما مبنی بر اینکه انسان ها به نوعی از محیط فیزیکی خود جدا هستند. براون آثار تعدادی از نویسندگان بزرگ آمریکایی را از دریچه فلسفه دیویی بررسی می کند. از جمله متون دیگری که مورد بررسی قرار گرفت عبارتند از اولین تابستان من در سیرا (1911) اثر جان مویر. دریای کورتز (1941) نوشته جان اشتاین بک و ادوارد ریکتس. سه کتاب راشل کارسون درباره دریا، زیر دریا-باد (1941)، دریای اطراف ما (1951)، و لبه دریا (1955)؛ ستارگان، برف، آتش (1989) از جان هاینز؛ رویاهای قطبی بری لوپز (1986)؛ و پناهگاه تری تمپست ویلیامز (1991). این متون با هم – با ترکیبی از مشاهده علمی و مراقبه شخصی – دوگانگی‌هایی را که ما به آن عادت کرده‌ایم به چالش می‌کشند و اصول یک بوم‌شناسی عمل‌گرا را تأیید می‌کنند که در آن ارزش‌های اکولوژیکی و دموکراتیک دست به دست هم می‌دهند.