خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Self Creation: Psychoanalytic Therapy and the Art of the Possible

توضیحاتی در مورد کتاب

«بصیرت» و «تغییر».  رابطه مشکل‌ساز بین این دو مفهوم، که واقعیت بیماران روانکاو که الگوهای ناسازگار را بدون اینکه قادر به تغییر آنها باشند کاملاً درک می‌کنند، گواه آن است، برای یک قرن روانکاوی را تحت تأثیر قرار داده است. فرانک سامرز با تکیه بر مدل روابط شیء یکپارچه ارائه شده در Transcending the Self (1999)، به مفهوم وینیکات از “فضای بالقوه” روی می آورد تا رویکرد بالینی جدیدی را برای تبدیل بینش به جدید ایجاد کند. راه های بودن و ارتباط برای سامرز، درک در فضای انتقال رخ می دهد، اما اگر بصیرت بخواهد باعث ایجاد تغییر در جهان خارج از اتاق مشاوره شود، دومی باید به فضای بالقوه ترجمه شود. سامرز معتقد است در فضای بالقوه، وظیفه تحلیلگر از درک زمان حال به کمک و حمایت از بیمار در ایجاد آینده ای جدید تغییر می کند. این بدان معنی است که تحلیلگر باید از درک سخت خود از بیمار استفاده کند تا تصویری از اینکه بیمار می تواند چه کسی شود بسازد. تغییر درمانی پایدار ناشی از همکاری تحلیلگر و بیمار در توسعه احتمالات جدید وجودی است که از استعدادهای عاطفی بیمار و جنبه‌های مدفون شده او استفاده می‌کند.

در نیمه دوم کتاب، سامرز این مدل درمانی را به کار می‌برد. اقدام به سندرم های بالینی رایج حول محور افسردگی، آسیب های خودشیفتگی، علائم جسمانی و اشیاء بد درونی شده است. در اینجا ما مستندات واضحی از استراتژی‌های بالینی خاص پیدا می‌کنیم که در آن استفاده درمانی از فضای بالقوه، راه‌های جدیدی برای بودن و ارتباط ایجاد می‌کند که به نوبه خود، ایجاد حس جدیدی از خود را تثبیت می‌کند.