خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Postcumulus processes in layered intrusions
قیمت اصلی 133,000 تومان بود.58,000 تومانقیمت فعلی 58,000 تومان است.
تعداد فروش: 70
| عنوان فارسی |
فرآیندهای پس کومولوس در نفوذهای لایه ای |
|---|---|
| عنوان اصلی | Postcumulus processes in layered intrusions |
| ناشر | |
| نویسنده | Sparks R.S.J., Huppert H.E., Kerr R.C., McKenzie D.P., Tait S.R. |
| ISBN | |
| سال نشر | |
| زبان | English |
| تعداد صفحات | 14 |
| دسته | زمين شناسي |
| فرمت کتاب | pdf – قابل تبدیل به سایر فرمت ها |
| حجم فایل | 2 مگابایت |
آنتونی رابینز میگه : من در 40 سالگی به جایی رسیدم که برای رسیدن بهش 82 سال زمان لازمه و این رو مدیون کتاب خواندن زیاد هستم.
توضیحاتی در مورد کتاب
Статья из Geol. Mag. 122 (5)، 1985، صص 555-
568. چاپ شده در بریتانیای کبیر
چکیده – در طی مرحله پساکومولوس انجماد در تودههای لایهای، پدیدههای دینامیکی سیال نقش مهمی در توسعه ویژگیهای بافتی و شیمیایی سنگهای تجمعی
دارند. یک مکانیسم رشد آکومولوس شامل تبلور در بالای شمع تجمعی است که در آن بلورها در تماس مستقیم با مخزن ماگما هستند. همرفت در محفظه می تواند رشد آکومولوس را قادر سازد تا یک تماس کاملاً جامد بین تجمع و ماگما ایجاد کند. فرآیند مهم دیگر ممکن است شامل همرفت ترکیبی باشد که در آن مذاب متمایز شده با نور آزاد شده توسط تبلور بین کومولوس به طور مداوم با مذاب متراکم تر از مخزن ماگما جایگزین می شود. این فرآیند به نفع رشد آکومولوس است و میتواند به رشد آکومولوس در فضای منافذ شمع تجمعی اجازه دهد. محاسبات نشان میدهد که این فرآیند میتواند تخلخلهای باقیمانده را تا چند درصد در نفوذهای لایهای بزرگ کاهش دهد، اما نمیتواند سنگهای تک معدنی خالص را تشکیل دهد. مذاب Intercumulus همچنین ممکن است با مذاب ابتدایی تر در طول دوره های پر کردن محفظه ماگما جایگزین شود. ماگمای متراکم که روی یک توده انباشته حاوی مذاب تمایز یافته با چگالی پایینتر قرار میگیرد، ممکن است چندین متر به شکل انگشتان در توده زیرین فرو رود. واکنش های بین مذاب و ماتریس ممکن است منجر به تغییر در ترکیبات معدنی، بافت معدنی و ترکیبات ایزوتوپ سنگ کامل شود. یکی دیگر از مکانیسم های مهم برای تشکیل سنگ های تجمعی، تراکم است که در آن عدم تعادل فشارهای هیدرواستاتیک و لیتواستاتیک در شمع تجمعی باعث تغییر شکل ماتریس کریستالی و خروج مذاب بین کومولوس می شود. برای لایههای تجمعی با ضخامت 10 تا 1000 متر، تراکم میتواند تخلخلها را به مقادیر بسیار کم (1%) کاهش دهد و سنگهای تک معدنی را تشکیل دهد. مقیاس زمانی مشخصه برای چنین فشردگی در مقایسه با زمان
مورد نیاز برای جامد کردن یک نفوذ لایهای بزرگ از نظر نظری کوتاه است. در طول تراکم، تغییرات ترکیبات معدنی
و بافت ممکن است رخ دهد، زیرا مذاب های متحرک با ماتریکس اطراف برهم کنش می کنند. هم تراکم و هم همرفت ترکیبی را می توان با انجماد در فضاهای منفذی قطع کرد. جابجایی ترکیبی تنها در صورتی اتفاق میافتد که عدد ریلی بزرگتر از 40 باشد، اگر چگالی مذاب باقیمانده کمتر شود و سرعت همرفتی از سرعت انجماد (اندازهگیری شده با نرخ تجمع کریستال در محفظه اندازهگیری میشود) بیشتر شود. بنابراین احتمال تشکیل ارتوکومولهها در تودههای سریع سرد میشوند، جایی که مذاب باقیمانده در فضاهای حفرهای منجمد میشود، قبل از اینکه بتوان آن را با تراکم خارج کرد یا با همرفت جایگزین کرد.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.