خرید و دانلود نسخه کامل کتاب The Lyric “I” and the Anti-Confessionalism of Frederick Seidel

توضیحاتی در مورد کتاب

این پایان‌نامه به بررسی وضعیت ضد اعتصاب‌گرایی غزل «من» در شعر فردریک سیدل و در مجموعه‌ای از اشعار من می‌پردازد. استفاده سیدل از جزئیات زندگی‌نامه‌ای، از جمله نام خود، در شعرهایش، توسط منتقدان به عنوان دعوتی برای شناسایی غزل «من» با خود شاعر تلقی شده است. شعر او هم توسط ستایشگران
و هم مخالفانش در بستری اعترافی مورد بحث قرار گرفته است. سیدل به طرفدارانش سنت شعر اعتراف را به شیوه‌های هیجان‌انگیزی گسترش می‌دهد و تابوهای جدید را می‌شکند زیرا جزئیاتی از سبک زندگی پر زرق و برق و ممتاز خود را در شعرهایش می‌بخشد. برای مخالفانش، او یک ارتجاعی واپسگرا، کهنه و مشتق است. من استدلال می کنم که اگرچه سیدل از راهبردهای اعتراف استفاده می کند و اکنون بدهی آشکاری به شاعران اعتراف دارد، شعر او اساساً ظاهری است نه درونی. این شعر نقد فرهنگی است و نه وحی شخصی. این تمرکز بیرونی همچنین شعر سیدل را از شعرهای پساآوانت مختلف متمایز می‌کند که به شیوه‌های پیچیده‌ی خود، به همان اندازه که شعر اعترافی به غزل «من» ذهنی توجه دارد. من استدلال می‌کنم که در شعر فردریک سیدل، غزل «من» از آنجایی که ابزاری برای نقد فرهنگی فراهم می‌کند – راهی برای بازجویی از همدستی فرد در تعامل با سرمایه‌داری در جنبه‌های مختلف آن، مورد توجه است. [از چکیده]