خرید و دانلود نسخه کامل کتاب The Hatred of Literature

توضیحاتی در مورد کتاب

در 2500 سال گذشته، ادبیات اغلب به دلایل نادرست و گاهی اوقات به دلایل بسیار خوب مورد حمله، هو کردن و محکومیت قرار گرفته است.نفرت از ادبیاتایده در حال تکامل ادبیات را آنگونه که از دید مردم دیده می شود بررسی می کند. مخالفان آن: فیلسوفان، الهی‌دانان، دانشمندان، مربیان و حتی رهبران لیبرال دموکراسی‌های مدرن. از افلاطون تا سی پی اسنو تا نیکلا سارکوزی، متنفران ادبیات ارزش ادبیات – صداقت، فضیلت و سودمندی آن – را زیر سوال برده اند و تلاش کرده اند مضر بودن آن را نشان دهند.

ادبیات با هومر شروع نمی شود. یاگیلگمش، ویلیام مارکس می گوید، اما با افلاطون که شاعران را از شهر بیرون می کند، مثل خدا که آدم و حوا را از بهشت ​​بیرون می کند. پیدایش آن همین است. از افلاطون، شاعران برای اولین بار آموختند که نه حقیقت، بلکه صرفاً به موسها خدمت می‌کنند. تصادفی نیست که عشق به خرد (philosophia) با نفرت از شعر مصادف شد. ادبیات زاده رسوایی است و رسوایی از آن زمان آن را تعریف کرده است.

در جنگ طولانی بلاغی علیه ادبیات، مارکس چهار اتهام را به نام اقتدار، حقیقت، اخلاق و جامعه شناسایی می کند. این گونه‌شناسی به او اجازه می‌دهد تا در طول قرن‌ها به شیوه‌ای تداعی حرکت کند. گفتمان های ضد ادبی در توصیف جاه طلبی های نابجا، قدرت های فاسد، و شکست های مهلک ادبیات، آنچه را که جامعه ای معین از ادبیات انتظار داشت، به صراحت بیان می کند. به این ترتیب، ضد ادبیات به طور متناقضی اعتبار آنچه را که می خواهد انکار کند، تأیید می کند. مارکس می نویسد تنها تهدیدی که برای ادامه حیات ادبیات وجود دارد نفرت نیست بلکه بی تفاوتی است.