خرید و دانلود نسخه کامل کتاب The Garden of Ediacara: Discovering the First Complex Life

توضیحاتی در مورد کتاب

در طی یک سفر در سونورا، مکزیک، دیرینه‌شناس، Mark A. S. McMenamin فسیل‌هایی از موجودات با قدمت تقریبی 600 میلیون سال را کشف کرد و آنها را به قدیمی‌ترین فسیل‌های بدن بزرگی که تا کنون کشف شده تبدیل کرد. این فسیل‌های دایره‌ای شکل که به نام Ediacarans شناخته می‌شوند، به نظر می‌رسید که توضیحی را به چالش بکشند. نمایندگان اشکال حیات دریایی که در دوران پرکامبرین وجود داشتند، تا پنجاه میلیون سال قبل از اینکه حیات روی زمین به سرعت شروع به تنوع کند، این نمونه ها شباهت سطحی به عروس دریایی داشتند. یک Ediacaran معمولی دارای بدنه لحافی، سه بازوی خمیده در مرکز، و حاشیه ای از خطوط شعاعی ظریف بود. کنجکاوی مک منامین با این معما تقویت شد که آیا ادیکاران ها حیوان هستند یا نوع دیگری از موجودات زنده. چگونه می‌توان چنین اشکال پیچیده‌ای از حیات را به‌طور ناگهانی و بدون سوابق گسترده‌ای از تکامل قبلی پدید آورد؟ با این حال، به نظر می رسد که این دقیقاً همان کاری است که ادیاکران ها انجام داده بودند. باغ ادیاکارا مستندی مسحورکننده از یک اکتشاف علمی بزرگ ارائه می‌کند که جزئیات سفر مک‌منامین به نامیبیا را نشان می‌دهد، جایی که با مهمانی که شامل دیرینه‌شناس مشهور آدولف سیلاچر بود، نویسنده به بررسی یک بازیگر تماشایی ساخته شده از کلونی فسیل‌ها در صحرای نما می‌پردازد. او تاریخچه جستجوی طولانی و اغلب بیهوده دانشمندان قبلی برای ادیاکرا را که بیش از یک قرن پیش در اروپا، آمریکای شمالی و آفریقا آغاز شد و انواع مختلف فسیل های ادیاکارانی که در سال های پس از آن کشف شده اند را شرح می دهد. مک منامین نتیجه می گیرد که Ediacarans حیوان نبودند زیرا هرگز از مرحله جنینی توپی شکل که مخصوص اشکال شناخته شده حیات حیوانات است عبور نکردند. اما، به طور قابل توجهی، به نظر می رسد ادیاکران ها یک سیستم عصبی مرکزی و یک مغز مستقل از تکامل حیوانات ایجاد کرده اند. این نتیجه شگفت‌انگیز پیامدهای عمیقی برای درک ما از زیست‌شناسی تکاملی دارد، زیرا نشان می‌دهد که مسیر به سوی حیات هوشمند بیش از یک بار در این سیاره آغاز شده است.