خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Wunibald I. E. Kamm – Wegbereiter der modernen Kraftfahrtechnik

توضیحاتی در مورد کتاب



این مونوگراف زندگی و کار یک دانشمند موفق را در امور جاری قرن بیستم تجزیه و تحلیل می کند. پروفسور کام (1893-1966) در سال 1930 به کرسی مهندسی خودرو و موتورهای خودرو در TH اشتوتگارت رسید و مدیریت مؤسسه تحقیقاتی تازه تأسیس به همین نام FKFS را بر عهده گرفت که در عرض 10 سال به یک مؤسسه تبدیل شد. شهرت جهانی با 400 کارمند. او با همکارانش یکی از اولین کسانی بود که با به کارگیری روش های مکانیک، آیرودینامیک، ترمودینامیک و ساخت سبک وزن، پایه های درک علمی از وسیله نقلیه موتوری را پی ریزی کرد و سهم بسزایی در افزایش اقتصاد، ایمنی رانندگی، عملکرد رانندگی و قابلیت اطمینان خودرو ماشین نوآورانه SHW او در سال 1925 یکی از شاهکارهای فناوری در موزه آلمان است. برای این منظور باید تکنیک‌های آزمایشی جدید، آزمایش‌های مدلی که اکنون با شبیه‌سازی‌های کامپیوتری جایگزین شده‌اند، و امکانات بزرگی مانند مرکز آزمایش کامل خودرو با سیستم تونل باد خودرو، که امروزه نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد، ایجاد می‌شد. هر متخصصی با به اصطلاح “دایره کام”، “قانون کام” برای بهبود پایداری جهت، خودروی K کارآمد و پایدار در برابر باد و دم K که در شکل بسیاری از خودروهای سواری مدرن پنهان شده است، آشنایی دارد.

< p>از سال 1940 به بعد، دستورات نظامی به طور فزاینده ای جایگزین تحقیقات خود تعیین شدند. رشد شهاب‌آمیز FKFS بدون شک مورد علاقه برنامه ناسیونال سوسیالیست «موتورسازی مردم» قرار گرفت. به عنوان رئیس مؤسسه، کام تصمیم گرفت در طناب محکمی بین سیاست و علم حرکت کند: او به عضویت NSKK و NSDAP درآمد. FKFS به یک «شرکت نمونه ناسیونال سوسیالیست» تبدیل شد و کارگران خارجی را استخدام کرد. این رویدادها علیه او برگزار می شود. پس از پایان جنگ، کام از سمت خود در TH برکنار شد.

به عنوان بخشی از پروژه “Overcast”، او – مانند Wernher von Braun – به ایالات متحده منتقل شد و در آنجا درگیر وظایف نظامی شد. در سال 1955 او به آلمان بازگشت و مدیریت بخش مهندسی مکانیک در مؤسسه Battelle را بر عهده گرفت. در دوران بازنشستگی او عضو هیئت علمی مشاوران دائمی بود. در سال 2009، کام پس از مرگ افتخار بسیار کمیاب ورود به تالار مشاهیر خودرو را دریافت کرد.