خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Why Did Free Verse Catch on in the West, but not in Russia? On the Social Uses of Memorized Poetry

توضیحاتی در مورد کتاب

مقاله منتشر شده در «Toronto Slavic Quaterly» — 2010 — №33 (تابستان) — صفحات 166-213

روزی یک ناظر بیرونی، به گفته یک تراپائوفیلولوژیست مریخی با از نظر آماری، ممکن است به خوبی تصمیم بگیرد که در نیمه دوم قرن بیستم کلمه “شعر” به معنای دو چیز متفاوت در روسیه و در غرب بود. زمینیان روسی به استفاده از اجداد خود در قرن هفدهم تا نوزدهم ادامه دادند و این اصطلاح را برای مجموعه ای از متون سازماندهی شده توسط محدودیت های خاص، مانند توزیع الگوی هجاها و تاکیدات و شباهت های آوایی بین انتهای خطوط به کار بردند. غربی‌ها (به‌ویژه آمریکایی‌ها) از کاربرد پیشینیان خود فاصله گرفتند و برچسب «شعر» را به متن‌هایی که به نظر می‌رسید گاهی تنها با واقعیت بصری خط‌مشی با نثر متفاوت است، به کار بردند. 2 دیدگاه مریخی ما البته بسیار شماتیک است: بدیهی است که بسیاری از اشعار قافیه و قافیه دار (از جمله محبوب ترین آنها) در طول قرن در آمریکا و اروپا سروده شده است. و تعداد کمی از شاعران روسی شعر آزاد را تجربه کردند. با این حال، از نظر آماری، قرن بیستم (به ویژه نیمه دوم آن) با سیطره شعر آزاد در غرب مشخص شد، اما در روسیه نه. نه تنها حجم انبوه شعر آزاد روسی در مقایسه با اقیانوس شعر قافیه ای که در روسیه در این دوره تولید می شود، ناچیز است. اهمیت نمادین آن نیز همینطور است. همه شاعران متعارف روسی – از بزرگان عصر نقره (بلوک، اسنین، کلیوف، خلبانیکوف، مایاکوفسکی، کوزمین، ماندلشتام، گومیلوف، آخماتووا، تسوتاوا، خداساویچ، پاسترناک، خارمس، وودنسکی، زابولوتسکی و دیگران). تا آخرین کلاسیک ملی شناخته شده جهانی، جوزف برادسکی – عمدتاً با قافیه و متر می نوشت. تنها در اواخر هزاره، یک جنبش شعر آزاد قابل توجه و رو به رشد در میان شاعران جوان پس از شوروی ظاهر شد. با این حال، هنوز هم در بیشتر اردوگاه‌های ادبی، کتاب‌خوان‌های سنتی از آنها بیشتر است.