خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Understanding Hughes Syndrome: Case Studies for Patients

توضیحاتی در مورد کتاب

همراه با ایدز، سندرم آنتی فسفولیپید کشف عمده پزشکی در اواخر قرن بیستم بود، بنابراین برای بسیاری هنوز یک بیماری “جدید” تلقی می شود. کشف “خون چسبنده” (که معمولاً به عنوان سندرم آنتی فسفولیپید یا “سندرم هیوز” شناخته می شود) پس از سال ها مشاهده بیماران مبتلا به لوپوس حاصل شد. بسیاری از متخصصان در دهه 1970 به جنبه های عصبی لوپوس علاقه مند بودند و دکتر هیوز، در میان دیگران، چندین سال را صرف مطالعه مکانیسم های التهاب مغز کرد. در اواسط دهه 1970، هیوز تعدادی از زنان جوان را با نوعی فلج ویروسی مشاهده کرد، جایی که جالب توجه است که بسیاری از آنها آنتی بادی را در خون خود حمل می کردند که در واقع علیه “فسفولیپید” – یکی از اجزای مغز و نخاع است. به سرعت مشخص شد که افرادی که «آنتی بادی های ضد فسفولیپید» داشتند، نه تنها از تمایل به ایجاد علائم مغزی و نخاعی، بلکه تمایل به ایجاد ترومبوز ورید و شریان نیز رنج می بردند. با ادامه تحقیقات، مشخص شد که این علائم فقط به بیماران لوپوس محدود نمی‌شود، بلکه در سایرین نیز رخ می‌دهد، به‌ویژه آن‌هایی که میگرن شدید، با سکته‌های مکرر، با از دست دادن حافظه و در زنان با سقط مکرر دارند.