خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Sudden Cardiac Arrest Associated with Early Repolarization

توضیحاتی در مورد کتاب

مجله پزشکی نیوانگلند 2008; 358: 2016-23.

Michel Haïssaguerre, M.D., Nicolas Derval, M.D., Frederic Sacher, M.D., Laurence Jesel, M.D., Isabel Deisenhofer, M.D., Luc de Roy , M.D., Jean-Luc Pasquié, M.D., Ph.D., Akihiko Nogami, M.D., Dominique Babuty, M.D., Sinikka Yli-Mayry, M.D., Christian De Chillou, M.D., Patrice Scanu, M.D., Philippe Mabo Seochio, M.D. , M.D., Vincent Probst, M.D., Ph.D., Solena Le Scouarnec, Ph.D., Pascal Defaye, M.D., Juerg Schlaepfer, M.D., Thomas Rostock, M.D., Dominique Lacroix, M.D., Dominig Lamaison, M.D. M.D., Yoshifusa Aizawa, M.D., Anders Englund, M.D., Frederic Anselme, M.D., Mark O’Neill, M.D., Meleze Hocini, M.D., Kang Teng Lim, M.B., B.S., Sebastien Knecht, M.D.Veen, M.D.D.George D. Bordachar, M.D., Michel Chauvin, M.D., Pierre Jais, M.D., Gaelle Coureau, Ph.D., Genevieve Chene, Ph.D., George J. Klein, M.D., and Jacques Clémenty, M.D.

پس زمینه
ریپلاریزاسیون اولیه یک امر رایج است یافته های الکتروکاردیوگرافی که عموماً خوش خیم در نظر گرفته می شود. پتانسیل آن برای ایجاد آریتمی قلبی از مطالعات تجربی فرض شده است، اما مشخص نیست که آیا ارتباط بالینی با ایست قلبی ناگهانی وجود دارد یا خیر.
روش ها
ما داده های 206 مورد مورد را در 22 مرکز بررسی کردیم. پس از ایست قلبی به دلیل فیبریلاسیون بطنی ایدیوپاتیک احیا شد و شیوع رپلاریزاسیون اولیه الکتروکاردیوگرافی را ارزیابی کرد. دومی به عنوان ارتفاع محل اتصال QRS-ST حداقل 0.1 میلی ولت از خط پایه در سرب تحتانی یا جانبی تعریف شد که به صورت لجن یا بریدگی QRS آشکار می شود. گروه کنترل شامل 412 فرد بدون بیماری قلبی بود که از نظر سن، جنس، نژاد و سطح فعالیت بدنی همسان بودند.
داده های پیگیری که شامل نتایج پایش با دفیبریلاتور قابل کاشت بود برای همه افراد مورد به دست آمد.
نتایج
رپلاریزاسیون اولیه در افراد مبتلا به فیبریلاسیون بطنی ایدیوپاتیک بیشتر از افراد شاهد بود (31٪ در مقابل 5٪، P 0.001). در میان افراد مورد، کسانی که دارای رپلاریزاسیون زودرس بودند بیشتر احتمال داشت که مرد باشند و سابقه سنکوپ یا ایست قلبی ناگهانی در طول خواب نسبت به افراد بدون رپلاریزاسیون اولیه داشته باشند. در هشت نفر، منشأ اکتوپی که باعث شروع آریتمی بطنی شد به مکان‌هایی مطابق با محلی‌سازی ناهنجاری‌های رپلاریزاسیون نقشه‌برداری شد. در طول میانگین (± انحراف معیار) پیگیری 50±61 ماه، مانیتورینگ دفیبریلاتور شیوع بیشتری از فیبریلاسیون بطنی مکرر را در افراد مبتلا به ناهنجاری رپلاریزاسیون نسبت به افراد بدون چنین ناهنجاری نشان داد (نسبت خطر 2.1؛ فاصله اطمینان 95 درصد). 1.2 تا 3.5؛ P = 0.008).
نتیجه گیری
در میان بیماران با سابقه فیبریلاسیون بطنی ایدیوپاتیک، شیوع رپلاریزاسیون زودرس افزایش یافته است.