خرید و دانلود نسخه کامل کتاب “Singing to another tune” : contrafacture and attribution in troubadour song

توضیحاتی در مورد کتاب

”آواز به آهنگ دیگری” از Las Leys d’amors (قوانین عشق)، رساله ای شاعرانه است که توسط گیلهم مولینیه در نیمه اول قرن چهاردهم گردآوری شده است. عبارت Guilhem مربوط به یک تکنیک آهنگسازی است که توسط محققان مدرن به عنوان تضاد شناخته می شود، که در آن تروبادور اشعار جدیدی را پس از ساختار شاعرانه یک آهنگ از قبل موجود می سازد و بدین وسیله اجازه می دهد که کار او با ملودی قبلی خوانده شود. تکنیک تضاد نه تنها توسط گیلهم و نظریه پردازان معاصر، بلکه توسط خود تروبادورها نیز مستند شده است، که در موارد متعددی تصدیق می کنند که شعری «el so de» یا «به آهنگ» آهنگساز دیگری سروده اند. هم تئوری و هم عمل نشان می دهد که تقلید ساختاری بیشترین ارتباط را با چندین ژانر خاص دارد، از جمله سیرونتس (قطعه اخلاقی)، تنسو (آهنگ مناظره)، کوبلا (آواز چند استروف)، و پلان (نوحه)، ساختارهای شاعرانه آنها. معمولاً از کانسو، ژانر غالب آهنگسازی تروبادوری، الگوبرداری می شود. با وجود نشانه‌های ساختاری فراوان از تضاد در رپرتوار تروبادور، ردپای ملودیک این تمرین به‌طور شگفت‌انگیزی ناچیز است. تأیید وام‌گیری ملودیک به حفظ یک مدل و تضاد آن با خوانش‌های موسیقایی هماهنگ آن‌ها بستگی دارد، با این حال، نسبت کمی از ملودی‌های تروبادوری باقی‌مانده (که تنها یک متن از هر ده متن غزلی با آهنگ آن منتقل می‌شود) مانع قابل‌توجهی برای تأیید ملودیک است. تنها سه سیرونت با ملودی‌هایی که ملودی‌های کانسوهای قبلی را تکرار می‌کنند، حفظ شده‌اند. در نمونه‌های باقی‌مانده‌ای که در آن‌ها یک سیرونتس، تنسو، یا دیگر نوع تقلیدی با یک یونیکوم ملودیک حفظ می‌شود، محققان آواز تروبادوری تمایل دارند که بر این باورند که، در غیاب تأیید ملودیک، آهنگ باید اصلی فرض شود تا عاریه‌ای. با توجه به پراکندگی رکورد موسیقی، باید به تفسیر دیگری توجه کرد، یعنی آهنگی که منحصراً با آهنگ‌های تروبادوری خاص حفظ شده و پس از آن به عنوان اختراع او منتقل شده است، ممکن است در واقع از یک کانسو از قبل موجود وام گرفته شده باشد که ملودی آن دیگر در محیط اصلی خود موجود نیست. جداسازی مدل‌های ساختاری قابل اجرا برای چنین کنترافکتای مشکوکی، امکان بازنویسی ملودی‌های بالقوه قرض‌گرفته‌شده را به آهنگسازان اصلی‌شان می‌دهد. بنابراین، مطالعه تضاد می‌تواند ما را به زیر سوال بردن نسبت‌های دریافتی تعدادی از آهنگ‌ها سوق دهد، در نتیجه این فرض را که به آسانی ساخته شده است که روبریک‌های دست‌نویس پیوسته به متن و ملودی مربوط می‌شوند، به چالش می‌کشد. با بررسی چندین مورد مشکوک تضاد در شبکه‌ای از شاخص‌های مرتبط – به عنوان مثال، هنجارهای عمومی، همبستگی‌های بینامتنی، زمینه اجتماعی-تاریخی، انگیزه بلاغی، انتقال، و سبک ملودیک– ما بینش بیشتری نسبت به یک تکنیک ترکیبی به دست می‌آوریم که به‌طور غیر قابل حذفی نشان‌دهنده هنر تروبادورها