خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Mathematical Methods in Engineering & Physics (Oct. 1970 – June 1971)

توضیحاتی در مورد کتاب

توسط برخی که نمونه‌هایی از یادداشت‌های من را دیده‌اند، جلد 5 به عنوان «سخنرانی‌های گمشده» برای «کتاب‌های قرمز» FLP یاد شده است. خود فاینمن احساس می‌کرد که باید ابتدا روش‌های ریاضی و سپس فیزیک را تدریس می‌کرد، زیرا ریاضی «زبان» فیزیک است. ظاهراً فاینمن از شروع دوره ریاضی فیزیک منصرف شد. شرکت کنندگان در آزمایشگاه با او در یک سخنرانی یک ساله در مورد رویکرد او به ریاضیات به عنوان زبان فیزیک صحبت کردند.

همچنین در اینجا یادآوری می‌کنم که سخنرانی‌های ریاضی در Reddit توسط شخصی به عنوان «دوره دوم» معرفی شده‌اند، زیرا همه دانشجویان فیزیک باید کار درسی مشابهی را بگذرانند و احتمالاً ریاضیات را در حین یادگیری فیزیک «مسلط» کنند. در مورد خودم می‌خواستم فیزیک را یاد بگیرم و ریاضی را به حداقل برسانم، یا بهتر است بگویم، با فیزیک اشتباه نگیرم، زیرا درک ریاضی خیلی سخت بود.

اینگونه بود که فاینمن به فیزیک نزدیک شد و در سنین پایین با ایجاد میانبرهای زیادی از طریق ریاضیات به خود آموخت. “نمودارهای فاینمن” یکی از نتایج واضح فرآیند یادگیری خود او بود. او نمی خواست گرفتار شود و از درک فیزیک منحرف شود. به همین دلیل و چگونه او در پروژه منهتن شرکت کرد. او جادوگر ریاضی آنها بود.

داستانی که از آن روزها تعریف کرد: شخصی با او برخورد کرد که نیاز به پاسخی سریع به فرآیند فروپاشی هسته‌ای داشت که توسط برخی از سری‌های توسعه مانند مجموع 1 تا بی‌نهایت 1/(1+n^2) توصیف شده بود[احتمالاً نه واقعی]. فاینمن پرسید که چقدر دقیق جواب می‌خواهد و آن شخص گفت فعلاً 10 درصد جواب می‌دهند. فاینمن گفت که چند ثانیه طول کشید و گفت که پاسخ 1.3 (یا چیزی شبیه به آن) است. آن شخص شگفت زده شد که با چه سرعتی می تواند آن را به او بدهد و پرسید که چگونه این کار را انجام داد. گفت چون به من گفتی فقط 10 درصد جواب می خواهی، فقط باید به ترم دوم در گسترش سریال بروی و این برای دقت بهتر از 10 درصد کافی است. این داستان نماد تفکر ریاضی فاینمن است که دوره دوم نیست. به همین دلیل است که او چنین کمکی به پروژه منهتن و در نهایت QED کرد. او در واقع “متفاوت فکر می کرد”.

در تجربه خودم در تحصیلات تکمیلی خود دریافتم که برخی از اساتید بیشتر بر روی دقت ریاضی تمرکز می کنند تا تدریس فیزیک واقعی. در دنیای فاینمن، او فیزیک را «احساس» کرد و از ریاضیات برای بیان آن «احساس» و درک استفاده کرد. زبان لزوماً بیانگر ماهیت محتوای موجود در ایده توصیف شده نیست. فرد باید هم قدرت و هم محدودیت های زبان مورد استفاده در هنگام بحث در مورد یک موضوع را درک کند. کلمات همیشه چیزی را بیان نمی کنند که فرد می خواهد بگوید. بنابراین برای ریاضی و فیزیک است.