خرید و دانلود نسخه کامل کتاب L’Europe du 3e millénaire avant notre ère. Les céramiques communes au Campaniforme

توضیحاتی در مورد کتاب

تمدن بل بیکر که نشان‌دهنده گذار از نوسنگی به عصر برنز در طول هزاره سوم قبل از میلاد است، به طور کلی با انواع مختلف سرامیک‌های تزئین‌شده، بیل بیک تزیین‌نشده، و مجموعه‌ای از مصنوعات مانند کماندار، میخ‌های نخل، خنجرهای تانگ تعریف می‌شود. و آویزهای قوسی شکل مجموعه سرامیک دیگری با آن مرتبط است، آن بگلیتکرامیک یا به اصطلاح سرامیک رایج یا همراه است. اگرچه مطالعات زیادی در مورد این دوره انجام شده است، اما زمانی که سعی می کنیم به طور کلی به آن نزدیک شویم هنوز تعریف ضعیفی از آن باقی مانده است. آیا این یک ایدئولوژی است؟ از جمعیت؟ مهاجرت یک یا چند گروه انسانی؟ در یک یا چند موج؟ از کجا می آید و کجا می رود؟ این تحقیق سعی دارد به این سوالات به روشی جدید پاسخ دهد. این در واقع بر اساس سرامیک های معمولی Bell Beaker با وجود ناهمگونی اسناد باستان شناسی است، در حالی که تحقیقات قبلی عمدتاً بر سرامیک های تزئین شده متمرکز شده است. این اثر دارای سه بخش است: 1. بخش اول مربوط به مجموعه سرامیکی از سایت Derrière-le-Château در Géovreissiat و Montréal-la-Cluse در Ain (فرانسه) است. بیش از پنجاه هزار خرده سرامیک در آنجا مشاهده، تجزیه و تحلیل و تفسیر شده است. تحلیل فضایی نشان داده است که این سایت دو مرحله اصلی اشغال را تجربه کرده است. اولین، در بل بیکر، بین 2500 تا 2200 قبل از میلاد که طی آن 9 ساختمان ساخته شد. دوم، جدیدتر، در آغاز عصر مفرغ اولیه، در حدود 2000 قبل از میلاد: سپس سه خانه در محل ساخته شد. 2. بخش دوم مربوط به مطالعه نهشته های بل بیکر با سرامیک های رایج از قاره اروپا است. هشتصد کانسار در یازده کشور زیر مورد مطالعه قرار گرفتند: آلمان، اتریش، بلژیک، فرانسه، مجارستان، ایتالیا، هلند، لهستان، جمهوری چک، اسلواکی و سوئیس. سرامیک ها به هشتاد و سه نوع دسته بندی شده اند. ارتباط ترجیحی این هشتاد و سه نوع سرامیکی با نوع خاصی از سپرده (زیستگاه، دفن، سپرده)، و همچنین توزیع جغرافیایی آنها، امکان خواندن همزمان اجزای فرهنگی در هزاره سوم قبل از میلاد در اروپا را فراهم می کند. علاوه بر این، به منظور تعیین مناطق جغرافیایی مسئول استقرار اجزای خاص، منشاء انواع اصلی سرامیک در بستر اواخر نوسنگی جستجو شد. سه حوزه فرهنگی برجسته شده است: دامنه شرقی با مرکزیت جمهوری چک، حوزه شمالی با مرکزیت هلند، و حوزه جنوبی شامل فرانسه و شمال ایتالیا. بنابراین مشاهده می‌کنیم که مکانیسم‌های انتقال از نوسنگی نهایی به Bell Beaker از یک حوزه به حوزه دیگر بسیار متفاوت است. تغییرات فرهنگی در حوزه جنوب به قدری مهم است که می توان از تجدید چشمگیر (جمعیت؟) صحبت کرد، در حالی که در حوزه شرقی و شمالی، گذار بدون راه حل تداوم انجام شده است. 3. بخش سوم اعتبار مفهوم یک منطقه خودمختار فرهنگی راین-رون را در طول Bell Beaker مورد مطالعه قرار می دهد. بنابراین، این کار این امکان را فراهم می کند که نه تنها ترکیبی از اجزای سرامیکی اروپای هزاره سوم قبل از عصر ما را پیشنهاد کنیم، بلکه همچنین می توان مناطق جغرافیایی مسئول ایجاد آنها را متمایز کرد.