توضیحاتی در مورد کتاب

پایان نامه من، “زیبایی شناسی دایره المعارف: علم، نجات، و داستان سرایی در قرن سیزدهم”، به ایده دایره المعارف در روایت بومی قرن سیزدهم می پردازد و کمکی به تاریخ سکولاریزاسیون است. من رویکردهای نظری به ژانر، دریافت ادبی، و ایدئولوژی سیاسی را با پایه های فیلولوژیکی خود در آلمانی میانه عالی، نورس باستان و ایتالیایی ترکیب می کنم تا تنش بین گفتمان های دایره المعارفی رقیب (مقدس و سکولار، خارجی و بومی، مسیحی و بت پرست، زبان لاتین و عامیانه) در روایت ادبی. من نشان می‌دهم که چگونه نویسندگان سکولار و بومی چارچوب دایره‌المعارف قرون وسطی را برای مشروعیت بخشیدن به تخصیص علم بت‌نی به اخلاق جدید و دنیوی مخاطبان غیر روحانی مورد استناد قرار می‌دهند. من نشان می دهم که چگونه دایره المعارف به عنوان یک استراتژی بلاغی در سه زمینه سیاسی و فرهنگی متمایز عمل می کند: پارلمان مشترک المنافع ایسلند، دادگاه فئودالی تورینگن، و دولت شهر ایتالیا. اولین فصل از چهار فصل اصلی به بررسی ادغام سنت‌های تربیتی مشرکان بومی و مسیحی وارداتی در ادا، رساله اسطوره‌ای-شعری سردار ایسلندی اسنوری استورلوسون، به عنوان یک مذاکره تمثیلی درباره هویت ایسلندی تحت هژمونی نروژ می‌پردازد. فصل دوم درباره ادا سنت خردمندی نورس را در ایدئولوژی قوم نگاری اساطیری اسنوری جابجا می کند. فصل سوم گفت‌وگوی دانته با اقتدار مقدس در بهشت ​​را به‌عنوان بازسازی «دایره‌المعارف شکست‌خورده» می‌خواند که به تبعید روحانی آدم منجر می‌شود – آینه‌ای از خروج سیاسی دانته. فصل پایانی درباره پارزیوال ولفرام فون اشنباخ و فناوری کتاب استدلال می‌کند که ولفرام ساختار دایره‌المعارف قرون وسطی – چارچوب اخلاقی مسیحی برای علم یونانی-عربی – را وارونه می‌کند تا بتواند دنیای بت‌آموزی را برای اخلاق غیر مذهبی خود بازیابی کند. مخاطب مسیحی من نتیجه می‌گیرم که دایره‌المعارف را دیگر نمی‌توان صرف «دریافت» یا درج گفتمان‌های دایره‌المعارفی در متون روایی درک کرد، بلکه باید به‌عنوان فراروایت فرهنگی جدیدی از اقتدار سکولار در نظر گرفت که توسعه انفجاری ادبیات بومی را در یک دوره طولانی چارچوب‌بندی می‌کند. قرن سیزدهم.