خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Storybuilding

توضیحاتی در مورد کتاب

انتشارات دانشگاه آکسفورد، 2007. – 177 p.

به نظر می رسد کلیات خاصی در مورد اینکه چه چیزی باعث می شود یک داستان خوب کار کند وجود دارد. سریال‌های سریالی، جوک‌های کلیشه‌ای، قهرمانان فرقه و زندگی شخصیت‌های رسانه‌ای، همگی بخشی از زبان مشترک زندگی مدرن می‌شوند، همانطور که داستان‌های مهد کودک زبان مشترک بین والدین و فرزند هستند. ما مصرف کنندگان بزرگ «داستان» هستیم و داستان سرایی یک مهارت فرعی از زندگی اجتماعی است. «حلقه‌های داستان‌سرایی» سنت‌های باستانی اکنون به‌صورت گروه‌هایی از دوستان در یک کافه وجود دارند که جوک‌هایشان را به اشتراک می‌گذارند، همکارانی که در زمان استراحت قهوه درباره رئیس داستان می‌گویند، یا خانواده‌ای که دور تلویزیون نشسته‌اند و یک سریال تماشا می‌کنند. گسترده تر از این به عنوان مثال، چه ارتباطی بین دوستانی که در مورد زندگی خود با تلفن همراه به اشتراک می گذارند، و داستان های نوشته شده ای که در ویترین کتابفروشی ها می بینیم، که ممکن است جوایز ادبی بگیرند و نویسندگان خود را میلیونر کنند، چیست؟ اولین نوع «داستان» غیررسمی، خودانگیخته و شفاهی است. توسط دو یا چند نفر در مکالمه ایجاد می شود. و ارتباط نزدیکی با زندگی روزمره آنها و درک مشترک درون آن دارد. در مقابل، نوع دوم داستان احتمالاً با دقت و تشریفات زیادی ساختار یافته است، ماه ها یا سال ها طول کشیده تا اصلاح شود، و صدای یک نویسنده خاص است که برای هر تعداد خوانندگان عمومی و قابل دسترسی است. با این حال هر دو کیفیت یکسانی دارند. آنها به ما احساس می کنند: من به این داستان علاقه مند هستم. میخوام بدونم بعدش چی میشه داستان‌ها ما را وادار می‌کنند که بخوانیم یا به آن گوش دهیم، زیرا از طریق آنها تعلیق یا تعجب، هیجان، ترس و حل آن، همدلی با شخصیت‌های اصلی، بینش نسبت به زندگی و باورهای خود، خارق‌العاده یا غیرممکن را تجربه می‌کنیم. داستان ها، اعم از شفاهی و ادبی، ترکیباتی از برخی یا همه این عناصر دارند.