خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Project Gemini. A Chronology

توضیحاتی در مورد کتاب

Gemini یکی از اولین تلاش‌های پیشگام در توسعه قابلیت فضایی این کشور بود. زمان شروع این برنامه برای استفاده از دانش به دست آمده در اولین سری از پروازهای فضایی سرنشین دار ما – پروژه مرکوری – بود. برنامه عطارد با موفقیت پرواز مداری سرنشین دار را نشان داد. شاید مهم‌تر از آن، اطلاعات گسترده‌ای در مورد نحوه ساخت و پرواز فضاپیما برای مأموریت‌های پیچیده‌تر که هنوز در راه است ارائه کرد. با تکیه بر این تجربه، برنامه جمینی توانست برای زمان خود یک وسیله نقلیه فضایی بسیار انعطاف پذیر با قابلیت عملیاتی قابل توجهی تولید کند. این ویژگی‌ها باعث گسترش سریع افق‌های پروازی آمریکا شد.

مهم‌ترین دستاوردهای جمینی شامل مانور دقیق در مدار و افزایش عمده مدت زمان پروازهای فضایی سرنشین‌دار بود. اینها شامل اولین قرار ملاقات در مدار یک فضاپیما با فضاپیمای دیگر و لنگر انداختن دو فضاپیما با هم بود. عملیات لنگر انداختن امکان استفاده از یک سیستم محرکه بزرگ را برای حمل انسان به ارتفاعات بالاتر از سطح زمین از آنچه قبلا امکان پذیر بود، فراهم کرد و در نتیجه فضانوردان را قادر ساخت تا زمین را در مناطق وسیع مشاهده کرده و از آن عکس بگیرند. مانور دقیق نیز در هنگام ورود مجدد با سرعت بسیار بالا به سطح زمین به کار گرفته شد و امکان فرود دقیق را فراهم کرد. طول پروازهای فضایی سرنشین دار ما تا 14 روز تمدید شد، مدتی که تا زمان نگارش این مقاله هنوز از آن تجاوز نکرده است، اگرچه این امر حدود سه سال پیش انجام شد. بررسی عملیات یک فضانورد در خارج از محدوده فضاپیمای خود، که توسط لباس فضایی تحت فشار خود از خلاء سخت فضا محافظت می شود. این فعالیت‌های خارج از خودرو در واقع مشکلاتی را به همراه داشت، اما در نهایت، عملیات‌های بسیار موفقی انجام شد. . در آپولو، برنامه ای که شامل فرود افراد روی سطح ماه است، خدمه باید تقریباً 240000 مایل به ماه منتقل شوند و سپس به زمین بازگردند. این سفر یک هفته یا بیشتر طول خواهد کشید. فضاپیمای آپولو باید یک قرار ملاقات نه در نزدیکی زمین بلکه در فواصل قمری انجام دهد تا این ماموریت موفقیت آمیز باشد. بار دیگر، فضانوردان باید فضاپیمای خود را ترک کنند و با لباس های فشاری خود به سطح ماه بروند تا اکتشافات علمی انجام شود. این واقعیت که همه این موارد در ابتدا نشان داده شد و سپس در تعدادی از ماموریت‌های جمینی بیشتر مورد بررسی قرار گرفت، به توسعه مأموریت‌های دشوارتری که قرار است انجام دهیم کمک زیادی می‌کند.

شاید مهم‌ترین جنبه برنامه جمینی روشی بود که فضانوردان در موفقیت هر ماموریت مشارکت داشتند. در پرواز فضاپیماها، در مدیریت سیستم ها، در غلبه بر مشکلات و کمک به دستیابی به اطلاعات مهم علمی و فناوری، حضور آنها موفقیت برنامه را بسیار افزایش داد. آنها توسط یک تیم بزرگ و اختصاصی از افراد در اینجا روی زمین پشتیبانی می شدند که وسایل نقلیه را طراحی، توسعه و بررسی کردند و پروازها را کنترل کردند. گاه‌شماری در اینجا به‌عنوان یک نمایش واقعی از رویدادها ارائه شده است که عمدتاً از اسناد رسمی برنامه گرفته شده است. بنابراین، نمی‌تواند بسیاری از فعالیت‌های “پشت پرده” را که برای اجرای یک برنامه موفق شامل تلاش‌های اکتشافی مهم هستند منعکس کند. انگیزه بالا برای اجرای برنامه Gemini، واکنش سریع در غلبه بر مشکلات، کوچک و بزرگ، و توجه به جزئیات، همه عواملی هستند که در ده پرواز موفق سرنشین دار نقش دارند که نزدیک به دو هزار نفر ساعت تجربه پرواز مستقیم فضایی را ارائه کردند.