خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Mossback: Ecology, Emancipation, and Foraging for Hope in Painful Places

توضیحاتی در مورد کتاب



در Mossback، دیوید پریچت از جغرافیا، تاریخ و شجره نامه عبور می کند تا مناظر و اساطیر را در تقاطع عدالت محیطی، بومی و اجتماعی کشف کند. این مجموعه از دوازده مقاله به جستجوی زمین می‌پردازد – از قلب یک باتلاق گرفته تا خطوط شبکه مدرن که حوضه‌های آبخیز ما را بازسازی می‌کنند، تا ردپای حیواناتی که این زمین را به اشتراک می‌گذارند، تا مناظر درونی روح – برای یافتن نماهایی از نور در تاریکی. مکان‌ها و امید در میراث‌های دردناک.

پریچت سفری به باتلاق دیسمال را بازگو می‌کند، جایی که از بسیاری از افراد برده‌ای که در آنجا پناه گرفته‌اند الهام می‌گیرد. قطعه دیگر دو راه برای دیدن منظره ارائه می دهد: حوضه آبخیز به عنوان یک واحد اکولوژیکی، و شبکه به عنوان یک ساختار استعماری. یکی دیگر نیز روایتی شخصی با داستان دنباله اشک می‌پیوندد تا توضیح دهد که چگونه استعمار مهاجران به آخرالزمانی برای ملل و بوم‌شناسی‌های بومی تبدیل شد. پریچت یک داستان آخرالزمانی اولیه از کتاب دانیل را بررسی می کند و راه های جدیدی را برای ارتباط با این سرزمین و ساکنان آن در نظر می گیرد. او بر رابطه بین فناوری و درختان تمرکز می‌کند تا استدلال کند که انسان‌ها تا حد زیادی روابط متقابل اکولوژیکی را به نفع روش‌های زندگی استخراجی کنار گذاشته‌اند، و او در رودخانه ونتورا سفر می‌کند و به این فکر می‌کند که آبراه‌ها در معرض خطر هستند، اما همچنان به عنوان پناهگاهی برای مردم و حیات وحش عمل می‌کنند. .

کلمه خزه برای توصیف ساکنان روستاهای جنوبی که در دوران استعمار در مناطق باتلاقی زندگی می کردند و به آرامی حرکت می کردند به کار می رفت که خزه روی لباس آنها رشد می کرد. همچنین برای توصیف ماهی‌ها و لاک‌پشت‌هایی که روی پوسته‌هایشان رشد مشابهی نشان می‌دهند، فراریان کنفدراسیونی که از جنگیدن خودداری کردند و پس از جنگ، جنوبی‌هایی که علیه کوکلاکس کلان می‌جنگیدند، استفاده می‌شود. پریچت این کلمه را برای تجلیل از کسانی که عمداً در جهان طبیعی حرکت می‌کنند و از زمین و روابطی که به آنها وابسته هستند، محافظت می‌کند.