خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Lady Philosophy and La Vieille: Old Women, Aging Bodies, and Female Authority in Late Medieval French Literature

توضیحاتی در مورد کتاب

این پایان نامه توجه انتقادی را بر تصویرهای بدن زن پیر به عنوان ابزاری برای بررسی سیاست و تأثیر متقابل سن، جنسیت و اقتدار در آثار ادبی منتخب اواخر قرون وسطی متمرکز کرده است. من تأثیر قابل‌توجهی را که «فلسفه بانوی بوئتیوس» و «سیبل کومایی» در نمایش شخصیت‌های زن سالخورده در متون فرانسوی اواخر قرون وسطی از جمله روم د لا رز نوشته گیوم دو لوریس و ژان دو مون، لا ویه در لس درنیه‌های عاشقان اووید دارند، دنبال می‌کنم. Jean Le Fèvre و Le Livre du Duc des Vrais Amans نوشته کریستین دی پیزان، که به تفصیل تعامل پیچیده بین سن و جنس، بدن و اقتدار را تحلیل می‌کنند. با ترسیم از دیدگاه‌های فرهنگی در مورد پیری و بدن و همچنین نظریه جنسیت، من در مورد ویژگی‌های مثبت و منفی، هر دو ویژگی جسمانی و فکری ساختار ادبی اواخر قرون وسطی «vieille» بحث می‌کنم. تز من مفاهیم قرون وسطایی پیری زنان را که در زمینه‌های گفتمانی گوناگون، به‌ویژه پزشکی، علمی، اخلاقی و آموزشی بیان می‌شود، در نظر می‌گیرد. چهره ویل که در آستانه بین زندگی شهوانی و مرگ عقیم، بین اقتدار محترم و پیری بیهوده قرار دارد، دریچه ای به نگرش های قرون وسطایی نسبت به زنان، پیری، تمایلات جنسی، مرگ و میر و بدن در حال زوال ارائه می دهد.

به طور کلی، شخصیت‌های زن سالخورده تحقیر می‌شوند، اقتدار آنها تضعیف می‌شود، و آنها به‌عنوان چهره‌های نفرت‌انگیز یا تهدیدآمیز در آثار مردانه اواخر قرون وسطی تلقی می‌شوند، اما کریستین دی پیزان را می‌توان به‌عنوان خواهان بازسازی یا «اصلاح» این تصاویر منفی دید. این پایان نامه با بررسی چگونگی استفاده های کریستین از شخصیت پیرزن به طور عمیق نوآورانه به پایان می رسد، و در نظر می گیرد که چگونه استراتژی های او برای ارزش گذاری مجدد چهره “ویه” با تلاش های شخصی او برای تثبیت اقتدار خود به عنوان یک نویسنده زن فاضل در یک کتاب مرتبط است. محیط فکری که تاکنون اساساً مردانه و زن ستیز بوده است.