خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Global Warming: The Complete Briefing

توضیحاتی در مورد کتاب

همانطور که خوانندگان بررسی های من می دانند، من در مورد این نظریه که تمدن در خطر است شک دارم زیرا انتشار CO2 باعث سطوح فاجعه بار گرمایش جهانی می شود. از بین کتاب هایی که خوانده ام، کتاب های شک و تردید کیفیت بالاتری نسبت به کتاب های طرفدار گرمایش جهانی دارند. مدتی است که به دنبال بیانیه ای محکم از علمی هستم که از نظریه ال گور پشتیبانی می کند.

در ابتدا، این کتاب به نظر می رسید که علمی را ارائه می دهد که گور نمی کند. جان هاتون یک دانشمند واجد شرایط است و او این رشته را می شناسد. این کتاب پر از نمودارها، نمودارها و عکس های جالب است. حاوی اطلاعات زیادی است. در ادبیات علمی پایه گذاری شده است.

با وجود این، این کتاب علم نیست. این یک “برریفینگ” است به این معنا که وکلا از کلمه “مطالعات” استفاده می کنند. این یک استدلال پایدار برای یک دیدگاه است. هرگز طرف مقابل را جدی نمی گیرد. این یک قطعه حمایتی است.

اجازه دهید روشن کنیم بحث در مورد چیست. هیچ کس بحث نمی کند که مقدار زیادی دی اکسید کربن وارد هوا می شود. هیچ کس بحث نمی کند که CO2 یک گاز گلخانه ای است. سؤالات عبارتند از: (1) آیا کره زمین در واقع گرم می شود. و (2) اگر چنین است، آیا این گرم شدن توسط CO2 ایجاد می شود؟

در زیر تمام نمودارها، نمودارها و عکس ها، هاتون دو مدرک و فقط دو مدرک برای نظریه ال گور دارد. اول، دمای جهانی از سال 1970 تا 2000 افزایش یافت. دوم، دانشمندان مدل‌های رایانه‌ای ساخته‌اند که نشان می‌دهد، اگر سطح دی‌اکسید کربن همچنان در حال افزایش باشد، کره زمین گرم‌تر خواهد شد. همین است؛ این همه شواهدی است که هوتون دارد.

افزایش دما از سال 1970 تا 2000 پیشنهادی است، اما به خودی خود، ثابت نمی کند. دما از سال 1940 تا 1970 کاهش یافت. دما از سال 2000 تقریباً ثابت مانده است. به طور خلاصه، خطوط روند در همه جا هستند. درست است که از قرن نوزدهم یک افزایش طولانی مدت دما وجود دارد، اما با توجه به اینکه قرن نوزدهم پایان یک دوره خنک کننده بود – به نام “عصر یخبندان کوچک” – می توان انتظار داشت که درجه حرارت افزایش یابد. از آن زمان افزایش یافته است.

در مورد مدل های کامپیوتری، هوتون هیچ تلاشی برای اثبات کارایی آنها نمی کند. در عوض، او به سادگی ادعا می کند که آنها کار می کنند. او می گوید: “من دانشمند بزرگی هستم. می گویم مدل ها کار می کنند. قبول کنید.”

این یک توسل به مقامات است. این توسل به عقل نیست. در اینجا توسل به عقل چگونه خواهد بود. اگر شخصی مانند هوتون به طور جدی می خواست فردی را که باور ندارد به دقت مدل های کامپیوتری متقاعد کند، نمونه هایی از کارکرد مدل ها را برای ما بیان می کرد. به عنوان مثال، یکی از مدل ها را که امروزه وجود دارد، در نظر بگیرید. داده های خام دهه 1980 را به آن وارد کنید. ببینید آیا می تواند آب و هوای دهه 1990 را پیش بینی کند یا خیر. مزیت این رویکرد این است که از آنجایی که می دانیم در دهه 1990 چه اتفاقی افتاد، چنین رویکردی آزمایش می کند که آیا این مدل واقعاً کار می کند یا خیر. اگر مدل بتواند گذشته را به دقت “پیش‌بینی” کند، آنگاه مدل اعتباری دارد

راه های دیگری برای نشان دادن کارایی مدل ها وجود دارد. هوتون از هیچ کدام از آنها استفاده نمی کند. من فرض می کنم که اگر او چنین استدلال هایی داشت، از آنها استفاده می کرد. بالاخره او یک مدافع است. من به او اعتماد دارم که همه دلایل برای موقعیت خود را بیابد. اگر او چیزی ندارد که نشان دهد مدل‌ها کار می‌کنند، جز اینکه به سینه‌اش بکوبد و به ما بگوید که آنها را باور کنیم، فرض می‌کنم هیچ مدرکی دال بر کارکرد مدل‌ها وجود ندارد.